وب‌سایت IP عمومی روتر شما را می‌بیند، اما این به آن معنا نیست که ماشین پروکسی می‌تواند سوکتی به آن متصل کند. پشت NAT، میزبان اغلب فقط یک نشانی خصوصی دارد.

نشانی خارجی 3proxy منبع محلی مورد استفاده برای اتصال‌های خروجی را کنترل می‌کند. اگر یک نشانی عمومی فقط روی روتری بالادست وجود داشته باشد، کپی کردن آن در تنظیم اتصال محلی می‌تواند پیش از آنکه NAT فرصتی برای ترجمهٔ ترافیک داشته باشد شکست بخورد.

از نشانی‌ای استفاده کنید که واقعاً روی میزبان پروکسی موجود است، یا از رفتار پیش‌فرض انتخاب منبع که منظور شده است. سپس روتر می‌تواند آن اتصال محلی را بر پایهٔ سیاست شبکهٔ خود ترجمه کند.

شنوندهٔ سمت کلاینت جداست. از نشانی‌ای استفاده می‌کند که کلاینت‌ها با آن به میزبان می‌رسند؛ دسترسی ورودی عمومی نیز به ترتیب مسیریابی یا هدایت پورت مورد نظر بستگی دارد.

یک منبع محلی کارآمد هویت عمومی خاصی را تضمین نمی‌کند. چند نشانی محلی می‌توانند یک خروجی NAT را شریک شوند و سیاست ارائه‌دهنده می‌تواند نشانی ترجمه‌شده را تغییر دهد.

نشانی میزبان و نشانی عمومی ترجمه‌شده را به‌صورت دو مقدار بنویسید. این کار مانع می‌شود گزارش IP یک وب‌سایت با نشانی‌ای که به سیستم‌عامل محلی اختصاص یافته اشتباه گرفته شود.

مقالات مرتبط