بارگذاری‌ای که پس از چالشی از پراکسی دوباره تلاش می‌شود به بدنهٔ خود نیاز دارد. برای Apache connector در Jersey 2، پردازش موجودیت بافرشده را در پیکربندی‌ای که برای ساخت آن کلاینت به کار می‌رود انتخاب کنید:

ClientConfig config = new ClientConfig();
config.connectorProvider(new ApacheConnectorProvider());
config.property(ClientProperties.PROXY_URI,
                "http://proxy.example.net:8080");
config.property(ClientProperties.REQUEST_ENTITY_PROCESSING,
                RequestEntityProcessing.BUFFERED);

بارگذاری را از طریق کلاینت حاصل انجام دهید. این نوع‌ها از بسته‌های Jersey client و Apache-connector می‌آیند؛ تنظیم یک پیکربندی بی‌استفاده بر درخواست اثر نمی‌گذاشت.

connector موجودیت بافرشده را در BufferedHttpEntity شرکت Apache می‌پیچد. موجودیت جریانی بدون بافر آن تکرارپذیر نیست. بافر کردن به جریان احراز هویت بایت‌هایی می‌دهد که می‌تواند دوباره بفرستد، به‌جای دوباره خواندن تولیدکنندهٔ مصرف‌شده.

این تضمین نمی‌کند که احراز هویت پس از یک 407 پایان یابد. برخی طرح‌ها به‌درستی چند تبادل می‌خواهند، بنابراین پیش از آنکه چالش دیگری را وضعیت ازدست‌رفته بدانید، کل مذاکره را بررسی کنید.

اندازهٔ بدنه را در بودجهٔ حافظه نگه دارید. بارگذاری جریانی بزرگ به راهبرد بازپخشی متناسب با آن بار کاری نیاز دارد؛ فعال کردن بافر برای هر درخواست می‌تواند شکست مذاکره را با تمام شدن حافظه معاوضه کند.

مقالات مرتبط