کارخواه مبتنی بر GIO شما مستقیماً به 192.168.40.12 می‌رود، اما برای reports.example از واسطه استفاده می‌کند. DNS می‌گوید نام به آن نشانی تجزیه می‌شود. حل‌کنندهٔ دورزدن لازم نیست پیش از انتخاب مسیر آن جست‌وجو را انجام دهد.

GSimpleProxyResolver قواعد تطبیق جداگانه‌ای را مستند می‌کند: استثناهای نام میزبان بر مقصدهایی اعمال می‌شود که با نام شناسایی می‌شوند؛ استثناهای IP بر مقصدهایی اعمال می‌شود که با نشانی شناسایی می‌شوند.

وقتی تنها 192.168.40.12 در ignore-hosts باشد، مقصد عددی می‌تواند دور زده شود اما نام میزبان نه. گسترش نشانی به یک ورودی زیرشبکه آن را به‌طور خودکار به فهرستی از نام‌هایی که در آن زیرشبکه تجزیه می‌شوند تبدیل نمی‌کند.

اگر هر دو نوشتار باید مستقیم باشند، هر دو قصد را با شکل‌هایی بیان کنید که مصرف‌کنندهٔ واقعی پشتیبانی می‌کند. اگر استثناها از تنظیمات GNOME می‌آیند، آنها را به‌صورت ورودی‌های جداگانهٔ فهرست ذخیره کنید. استثنای نام را تا حدی که الزام اجازه می‌دهد باریک نگه دارید؛ یک قاعدهٔ گستردهٔ دامنه ممکن است سرویس‌های بی‌ربط را معاف کند.

این یک قرارداد حل‌کنندهٔ GIO است، نه قاعده‌ای جهانی برای هر برنامه در میزکار GNOME. مرورگر یا کتابخانهٔ HTTP دیگری می‌تواند از حل‌کنندهٔ متفاوت، اسکریپت PAC یا پیکربندی صریح واسطه استفاده کند.

پیش از تشخیص یک تجزیه‌گر خراب زیرشبکه، نوشتار URL، حل‌کنندهٔ انتخاب‌شده و حالت فعال واسطه را مقایسه کنید. اتصال مستقیم موفق از طریق نشانی شاهد مفیدی دربارهٔ آن درخواست مبتنی بر نشانی است. اما به‌خودی‌خود چیزی دربارهٔ نحوهٔ دسته‌بندی درخواست بر اساس نام نمی‌گوید.

مقالات مرتبط