O seu cliente baseado en GIO vai directamente a 192.168.40.12, pero usa o proxy para reports.example. O DNS indica que o nome se resolve nese enderezo. O resolutor de omisión non necesita facer esa consulta antes de escoller unha ruta.

GSimpleProxyResolver documenta regras de coincidencia separadas: as exclusións de nomes de host aplícanse a destinos identificados por nome; as exclusións de IP aplícanse a destinos identificados por enderezo.

Con só 192.168.40.12 en ignore-hosts, o destino numérico pode omitirse mentres que o nome de host non. Ampliar o enderezo a unha entrada de subrede non o converte automaticamente nunha lista de nomes que se resolven dentro desa subrede.

Se ambas as formas deben ser directas, exprese ambas as intencións con formas que admita o consumidor real. Se as excepcións proveñen da configuración de GNOME, gárdeas como entradas separadas da lista. Manteña a excepción de nome tan estreita como permita o requisito; unha regra de dominio ampla e cómoda pode eximir servizos non relacionados.

Este é un contrato do resolutor de GIO, non unha regra universal para todas as aplicacións dun escritorio GNOME. Outro navegador ou biblioteca HTTP pode usar un resolutor distinto, un script PAC ou unha configuración explícita de proxy.

Compare a forma do URL, o resolutor seleccionado e o modo de proxy activo antes de diagnosticar un analizador de subredes defectuoso. Unha conexión directa correcta por enderezo é unha proba útil sobre esa solicitude baseada no enderezo. Por si soa non di nada sobre como se clasificou a solicitude por nome.

Artigos relacionados