مقدار ignore-hosts در GNOME فهرستی از رشته‌هاست
ورودی‌های عبور را به قالب تنظیمات نوع‌دار GNOME تبدیل کنید، بدون اینکه فرض کنید تبدیل به رشته قواعد تطبیق آن‌ها را هم‌ارز می‌کند.
تنظیم org.gnome.system.proxy ignore-hosts در GNOME یک آرایه از رشته‌ها می‌گیرد. مقدار no_proxy یک پوسته که با کاما جدا شده، یک رشته است، پس کپی کردن بدون تغییر آن به GNOME ساختار داده اشتباه می‌دهد.
['localhost', '127.0.0.0/8', '::1', 'intranet.example']این مقدار تنظیم را نشان می‌دهد، نه یک فرمان کامل پوسته. هر ورودی یک عنصر آرایه باقی می‌ماند. از نحو گونه‌های مستند ابزار تنظیمات و نقل‌قول پوسته استفاده کنید؛ چسباندن متن دلخواه بدون escape یک مشکل تجزیه جداگانه اضافه می‌کند.
پیش از ویرایش، مقدار موجود را بخوانید و استثناهای عمدی را حفظ کنید. جایگزینی آرایه با یک میزبان جدید می‌تواند رفتار loopback یا سرویس داخلی را حذف کند.
سپس معنی را بررسی کنید. طرح‌واره GNOME 48 شکل‌های نام میزبان، wildcard دامنه، IP و زیرشبکه را مستند می‌کند. کلاینتی که فهرست محیط اصلی را مصرف می‌کند ممکن است زیرمجموعه دیگری را پشتیبانی کند. تبدیل فقط کاماها به عناصر نقل‌قول‌شده نمی‌تواند تطبیق هم‌ارز را اثبات کند.
در پایان، مقدار نوع‌دار را دوباره بخوانید و مقصدی را در برنامه مورد نظر بررسی کنید. حالت فعال آن را تأیید کنید: تنظیمات دستی، PAC و بدون پروکسی گزینه‌های جداگانه‌ای هستند. ابزارهای ترمینال ممکن است حتی وقتی مقدار میزکار درست است، سیاست محیط خودشان را ادامه دهند.