یک پراکسی محلیِ کارآمد می‌تواند همان IP عمومی را نگه دارد
توضیح می‌دهد چرا یک پراکسی loopback روی همان ماشین و همان مسیر شبکه به‌طور خودکار هویت بیرونی جدیدی فراهم نمی‌کند.
یک پراکسی می‌تواند درست کار کند در حالی که وب‌سایت هنوز همان IP عمومی را می‌بیند. اجرای پراکسی روی همان رایانه و با همان مسیر شبکه، هیچ دلیل خودکاری برای خروج از نشانی دیگر به آن نمی‌دهد.
نقطهٔ loopback جایی است که برنامه به پراکسی می‌رسد. این نشانی خروج عمومی نیست. سپس پراکسی اتصال مقصد را بر پایهٔ سیاست شبکهٔ میزبان خود باز می‌کند.
ارسال دینامیک SSH به همان ماشین تفاوت را نشان می‌دهد: واسط SOCKS را فراهم می‌کند، اما اتصال مقصد همچنان از همان ماشین سرچشمه می‌گیرد. مسیریاب یا ارائه‌دهندهٔ آن می‌تواند مبدأ را دقیقاً مانند یک درخواست مستقیم ترجمه کند.
برای گرفتن خروجی متفاوت، پیکربندی به مسیر بیرونی متفاوت یا نشانی مبدأ قابل‌استفاده‌ای نیاز دارد که صریحاً انتخاب شده باشد. یک درگاه محلی اضافی به‌تنهایی چنین چیزی نمی‌دهد. برای درخواست‌های عمومی که از طریق یک واسطهٔ عمومی مجازند، فهرست پراکسی‌های رایگان نامزدهای دور را پیشنهاد می‌کند؛ خروج واقعی آن‌ها را بررسی کنید نه اینکه آن را از نشانی شنود فرض کنید.
تصمیم بگیرید که به واسط پراکسی، پالایش، یا هویت عمومی تغییرکرده نیاز دارید. این‌ها پیامدهای متفاوتی هستند؛ تنها آخری نیازمند آن است که نشانی بیرونی نهایی تفاوت داشته باشد.