اگر نصب npm از دانلود ثبت عبور کند و در اسکریپت نصب متوقف شود، دانلودکنندهٔ دوم را شناسایی کنید. ممکن است بستهٔ JavaScript از قبل موجود باشد، در حالی که فایل باینری مخصوص پلتفرم آن هنوز غایب است.

  1. صاحب درخواست را در گزارش پیدا کنید. اسکریپت چرخهٔ عمر، فایل اجرایی یا کتابخانهٔ HTTP، نام میزبان مقصد و نخستین خطا را ثبت کنید. یک بسته می‌تواند برنامهٔ دیگری را اجرا کند که دانلود آن از انتقال ثبت npm جدا است.
  2. از رابط پراکسیِ پشتیبانی‌شده توسط همان دانلودکننده استفاده کنید. برای مسیر resources.js در tfjs-node، محیط پراکسی فرایند فرزند یک نمونهٔ مشخص است. تنظیمات دانلود مستندشدهٔ بسته و محیط فرایندی که درخواست را می‌فرستد بررسی کنید. یک متغیر پراکسی استاندارد تنها زمانی کمک می‌کند که آن مصرف‌کننده آن را بخواند؛ افزودن متغیرهایی با نام مشابه پشتیبانی را اثبات نمی‌کند.
  3. مسیر واقعی مصنوع را دنبال کنید. سرورهای انتشار، مخازن شیء و مقصدهای تغییرمسیر می‌توانند با ثبت متفاوت باشند. احراز هویت پراکسی، مقصدهای تأییدشده و اعتماد TLS را برای درخواستی که شکست خورد مقایسه کنید.

این کار را پیش از پاک‌کردن حافظهٔ نهان انجام دهید: گذار گزارش از دریافت بسته به اجرای چرخهٔ عمر از قبل خطا را محدود می‌کند. دسترسی موفق به ثبت شواهد مقایسه‌ای سودمندی است، اما اثبات نمی‌کند که برنامهٔ ثانویه همان مسیر را پشتیبانی می‌کند یا می‌تواند به میزبان مصنوع خود برسد.

غیرفعال‌کردن اسکریپت‌های نصب می‌تواند دانلود را نادیده بگیرد و بسته را بی‌استفاده بگذارد. اگر بسته مسیر نصب تأییدشدهٔ از پیش ساخته یا برون‌خط مستند کرده است، آن مصنوع را آگاهانه آماده کنید و پیش از کامل‌دانستن نصب تأیید کنید که فایل اجرایی در دسترس است.

مقالات مرتبط