چگونه یک پروکسی IP خروجی شما را بدون جعل IP تغییر می‌دهد
بفهمید چرا یک وب‌سایت آدرس پروکسی را می‌بیند، حتی اگر کلاینت شما آدرس مبدأ را در بسته‌هایش جعل نکرده باشد.
«IP من را جعل کن» اغلب به‌صورت غیررسمی به معنای «کاری کن که وب‌سایت آدرس دیگری ببیند» به کار می‌رود. یک پروکسی پیشرو می‌تواند کار دوم را بدون انجام کار اول انجام دهد.
در آرایش معمول پروکسی صریح، رایانه شما با استفاده از مسیر شبکه واقعی خود به پروکسی متصل می‌شود. پروکسی اتصال دیگری به مقصد باز می‌کند. مقصد آن اتصال را از آدرس خروجی پروکسی، یا از دستگاه NAT جلوی آن دریافت می‌کند.
Your application -- connection A -- proxy -- connection B -- websiteاتصال A و اتصال B یک اتصال TCP واحد نیستند که برچسب آدرس روی آن نقاشی شده باشد. آن‌ها وضعیت انتقال خود را دارند. پروکسی ممکن است همان بایت‌های برنامه را منتقل کند در حالی که بخش‌های TCP اطراف، زمان‌بندی تأییدها و مرزهای بسته متفاوت است.
چرا ترافیک برگشتی هنوز کار می‌کند
وب‌سایت از طریق اتصال B پاسخ می‌دهد. پروکسی آن پاسخ‌ها را دریافت می‌کند و داده‌های مربوطه را از طریق اتصال A بازمی‌گرداند. هر دو ساق یک مشارکت‌کننده دارند که می‌تواند ترافیک را در آدرسی که استفاده می‌کند دریافت کند.
جعل آدرس مبدأ یک بسته عملیات دیگری است. جای ارسال پاسخ گیرنده را تغییر می‌دهد. برپایی معمول اتصال TCP به دریافت پاسخ‌های دست‌دادن وابسته است؛ صرفاً نوشتن آدرس شخص دیگری در یک بسته خروجی، یک نشست وب قابل استفاده در آن آدرس فراهم نمی‌کند. مشخصات TCP آن برپایی اتصال را تعریف می‌کند.
یک آدرس قابل مشاهده تمام داستان هویت نیست
وب‌سایت هنوز می‌تواند اعتبارنامه حساب، کوکی‌ها یا اطلاعات ارسال را دریافت کند. پروکسی هنوز اتصال کلاینت را دریافت می‌کند. این واقعیت‌ها عملیات را به جعل آدرس مبدأ تبدیل نمی‌کنند؛ توضیح می‌دهند که چرا تغییر همتای شبکه‌ای که مقصد مشاهده می‌کند محدودتر از ناشناس کردن کل تعامل است.
برای عیب‌یابی بپرسید کدام اتصال و کدام ناظر آدرسی را تولید کرده‌اند. «IP من تغییر کرد» تنها پس از شناسایی جایی که مشاهده شد مفید است.