Hvussu ein proxy broytir títt útgangs-IP uttan IP-fals
Skil hví ein heimasíða sær proxy-adressuna, hóast tín klientur ikki hevur falsað eina kelduadressu í pakkum sínum.
“Falska mína IP” verður ofta brúkt lausliga um “lat ein heimasíðu síggja aðra adressu.” Ein framproxy kann gera tað seinna uttan at gera tað fyrra.
Í vanliga skipanini við greiðum proxy setur teldan tín seg í samband við proxyina gjøgnum sín veruliga netrás. Proxyin letur aðra samband upp til málið. Málið fær tað sambandið frá útgangsadressu proxyinnar, ella frá NAT-tólinum frammanfyri hana.
Your application -- connection A -- proxy -- connection B -- website
Samband A og samband B eru ikki eitt TCP-samband við einari adressumerki málaði omaná. Tey hava sín egna flutningsstøðu. Proxyin kann senda somu nýtsluseyðir víðari, meðan tey umliggjandi TCP-brotini, tíðin á váttanunum og pakka-markini eru ymisk.
Hví afturferðandi ferðslan enn virkar
Heimasíðan svarar gjøgnum samband B. Proxyin fær hesi svørini og ber viðkomandi dáta aftur gjøgnum samband A. Báðir beinini hava ein luttakara, ið kann taka ímóti ferðslu á tí adressuni, sum hann brúkar.
At falska kelduadressuna á einum pakka er ein onnur handling. Hon broytir, hvar ein mótakari fer at senda svar sítt. Vanlig TCP-sambandsstovning er treytað av at fáa hondtrykkjasvørini; bara at skriva adressuna hjá onkrum øðrum í ein útgangspakka veitir ikki eina nýtiliga netøku á tí adressuni. TCP-forskriftin greiðir frá tí sambandsstovninginum.
Ein sjónlig adressa er ikki øll samleikssøgan
Heimasíðan kann enn fáa kontovitnisgóðskur, køkur ella framsendingarupplýsingar. Proxyin fær enn samband klientins. Hesi faktar gera ikki handlingina at kelduadressufalsi; tey greiða frá, hví at broyta tann netpartin, sum málið sær, er smalari enn at gera alla samvirkingina dulbúna.
Til at greina trupulleikar, spyr hvat samband og hvør eygleiðari framleiddi eina adressu. “Mín IP broyttist” er bara nyttigt, eftir at tú hevur greitt hvar hon varð eygleidd.