قانون MSS روی روتر کار می‌کند، اما به Squid نمی‌رسد

مدیر یک محدودسازی TCPMSS به FORWARD اضافه می‌کند. ترافیک مسیریابی‌شده مستقیم بهتر می‌شود، اما دانلودها از طریق نمونه محلی Squid همچنان گیر می‌کنند. اتصال پروکسی به وب‌سایت صرفاً اتصال TCP کلاینت نیست که از آن زنجیره عبور می‌کند.

در یک پروکسی جلویی معمولی که اتصال را پایان می‌دهد، اتصال سمت کلاینت به‌صورت محلی پایان می‌یابد. پروکسی اتصال TCP دومی به سمت مبدأ یا والد ایجاد می‌کند. در Linux، بسته‌های تولیدشده برای آن اتصال مسیر خروجی محلی را دنبال می‌کنند.

بنابراین یک قاعده فقط برای FORWARD می‌تواند کاملاً کارآمد باشد و در همان حال دست‌دهی‌ای را که قرار بود تنظیم کند از دست بدهد. پیش از انتخاب نقطه اتصال، اتصال واقعی و جهت SYN را ترسیم کنید. کانتینرها یا فضای نام‌های جداگانه می‌توانند بخش مسیریابی‌شده دیگری بیفزایند، پس جای درست به این بستگی دارد که فرایند کجا اجرا می‌شود.

عدد PMTU را مستقیم در MSS نگذارید

MTU مسیر اندازه بسته IP است. TCP MSS بار TCP را توصیف می‌کند و باید سرآیندهای مربوط را در نظر بگیرد. به همین ترتیب، طول بار ping کل طول بسته IP نیست. افزودن آشناى 28 بایت به آرایش پایه IPv4 ICMP echo وابسته است، نه به هر خانواده آدرس یا هر کپسوله‌سازی.

هدف TCPMSS مقادیر صریح و محدودسازی PMTU را مستند می‌کند. محدودسازی همچنان به اطلاعات MTU مسیر تکیه دارد؛ اثبات سالم بودن کشف مسیر نیست و جایگزین اجازه دادن به پیام‌های ICMP لازم هم نمی‌شود.

نشانه را نیز با نظریه تطبیق دهید. دست‌دهی کامل‌شده و سپس توقف در انتقال‌های بزرگ‌تر می‌تواند بررسی اندازه بسته را توجیه کند. SYNهای بی‌پاسخ مکرر یا reset فوری توضیح گسترده‌تری می‌خواهد؛ شکست بسته‌های کوچک، قطعه داده بیش‌ازحد بزرگ را ثابت نمی‌کند.

اتصال مستقیم سالم و اتصال پروکسی ناموفق را در گزارش جدا نگه دارید. آن‌ها می‌توانند منابع، مسیرها و کپسوله‌سازی متفاوت داشته باشند، حتی از یک ماشین.