به gcloud مسیر SOCKS5 اختصاصی بدهید
از ویژگی‌های پراکسی Google Cloud CLI استفاده کنید و این دامنه را از سایر SDKها یا زیرفرایندها جدا نگه دارید.
در پیکربندی gcloud که برای این فرمان‌ها در نظر گرفته شده است، یک نقطه پایانی SOCKS5 موجود انتخاب کنید:
gcloud config set proxy/type socks5
gcloud config set proxy/address 127.0.0.1
gcloud config set proxy/port 1080در صورت نیاز شنونده را جایگزین کنید. برای فراخوانی‌های مجاز سرویس‌های عمومی، فهرست پراکسی SOCKS5 نامزدهای میزبان و پورت را برای این پیکربندی ارائه می‌دهد. از این شاخه عمومی فقط بدون نام کاربری/گذرواژه ذخیره‌شده پراکسی یا مقادیر محیطی احراز هویت پراکسی استفاده کنید. این‌ها ویژگی‌های ماندگار پیکربندی فعال هستند؛ تغییر پیکربندی دیگر می‌تواند باعث شود فرمان بعدی از مسیر قدیمی استفاده کند. ویژگی‌های صریح و ورودی‌های محیطی را با اولویت مستند CLI هماهنگ نگه دارید.
نقطه پایانی باید از پیش از ماشین CLI قابل دسترسی باشد. اگر SSH آن را فراهم می‌کند، همان تونل را حفظ کنید؛ این ویژگی‌ها شنونده را ایجاد نمی‌کنند.
برای نقطه پایانی احراز هویت‌شده از ویژگی‌های اعتبارنامه پشتیبانی‌شده یا معادل‌های محیطی مستند استفاده کنید و اسرار را بیرون از نمونه‌های ثبت‌شده و تاریخچه فرمان نگه دارید.
نخستین شکست را مشخص کنید: رسیدن به شنونده، احراز هویت پراکسی یا سرویس Google. رد مجوز API پس از دسترسی شبکه به اعتبارنامه‌های ابری مربوط است. سایر SDKها، کلاینت‌های Python و زیرفرایندها پیکربندی خود را نگه می‌دارند؛ این مسیر مسیر پشتیبانی‌شده gcloud را اداره می‌کند.