اسکریپتی که در یک صفحه وب اجرا می‌شود هیچ تنظیم عمومی‌ای ندارد که پروکسی خروجی مرورگر را تغییر دهد. یک افزونه مرورگر می‌تواند مجوزهای بیشتری داشته باشد، اما تحت مدل امنیتی و پیکربندی متفاوتی کار می‌کند.

این تمایز در پاسخ‌های قدیمی انجمن‌ها از دست می‌رود. کدی که از بخش‌های داخلی ممتاز فایرفاکس، ماژول‌های افزونه قدیمی یا SDKهای رهاشده add-on استفاده می‌کرد هرگز API معمولی صفحه وب نبود. چسباندن چنین قطعه‌ای در یک صفحه آن اختیارات را نمی‌دهد.

از API افزونه مرورگر استفاده کنید

افزونه فایرفاکس می‌تواند از API proxy.settings مستندشده با مجوزهای لازم استفاده کند. کروم API افزونه پروکسی خودش را ارائه می‌دهد. مدل‌های پیکربندی آن‌ها متفاوت است؛ الزامات مانیفست و تنظیمات پشتیبانی‌شده را برای مرورگری که هدف گرفته‌اید بررسی کنید.

افزونه همچنین باید سیاست‌ها یا افزونه‌های دیگری را که همان تنظیم را کنترل می‌کنند در نظر بگیرد. فراخوانی موفق API دلیلی برای فرض این نیست که هر مقصد اکنون مسیری را که می‌خواستید دنبال می‌کند. پیکربندی حاصل را بررسی کنید و توانایی کاربر برای بازگرداندن آن را حفظ کنید.

تغییر URL واکشی مقصد را تغییر می‌دهد

یک صفحه وب می‌تواند سرور برنامه‌ای را صدا بزند که درخواست را به نمایندگی از آن ارسال می‌کند، مشروط به قواعد وب مرورگر. در این طراحی مرورگر به همان سرور برنامه متصل می‌شود. پروکسی عمومی مرورگر نصب نکرده و مسیر زبانه‌های نامرتبط را تغییر نداده است.

به همین ترتیب، ارسال سرصفحه‌ای با نشانی IP دیگر آدرس مبدأ اتصال را تغییر نمی‌دهد. مقصد ممکن است فراداده‌های قابل‌اعتماد ارسال را طبق سیاست خود تفسیر کند، اما مسیر شبکه واقعیتی جداست.

اگر هدفتان پروکسی تغییردهنده IP برای مرور است، ورودی مناسبی از فهرست پروکسی رایگان انتخاب کنید و یک پروکسی مرورگر پشتیبانی‌شده یا افزونه مجاز تنظیم کنید. اگر هدفتان واکشی از راه دور یک برنامه وب است، آن ویژگی را حول مرزهای واقعی سرور و مرورگرش طراحی کنید.

مقالات مرتبط