Bir web sayfasında çalışan betiğin, tarayıcının giden proxy'sini değiştiren genel bir ayarı yoktur. Bir tarayıcı uzantısının ek izinleri olabilir, ancak farklı bir güvenlik ve yapılandırma modeli altında çalışır.

Bu ayrım eski forum yanıtlarında kaybolur. Ayrıcalıklı Firefox iç bileşenlerini, eski uzantı modüllerini veya terk edilmiş add-on SDK'larını kullanan kod hiçbir zaman sıradan bir web sayfası API'si olmadı. Böyle bir parçayı sayfaya yapıştırmak o izinleri vermez.

Tarayıcının uzantı API'sini kullanın

Firefox uzantısı, gerekli izinlerle belgelenmiş proxy.settings API'sini kullanabilir. Chrome kendi proxy uzantı API'sini sunar. Yapılandırma modelleri farklıdır; hedeflediğiniz tarayıcı için manifest gereksinimlerini ve desteklenen ayarları kontrol edin.

Uzantı, aynı ayarı denetleyen ilkeleri veya diğer uzantıları da hesaba katmalıdır. Başarılı bir API çağrısı, her hedefin artık amaçladığınız yolu izlediğini varsaymak için bir neden değildir. Ortaya çıkan yapılandırmayı inceleyin ve kullanıcının onu geri yükleme olanağını koruyun.

Fetch URL'sini değiştirmek hedefi değiştirir

Bir web sayfası, tarayıcının web kurallarına tabi olarak kendi adına bir isteği ileten bir uygulama sunucusunu çağırabilir. Bu tasarımda tarayıcı o uygulama sunucusuna bağlanır. Genel bir tarayıcı proxy'si kurmamış ve ilgisiz sekmelerin kullandığı yolu değiştirmemiştir.

Benzer şekilde, başka bir IP adresi içeren bir başlık göndermek bağlantının kaynak adresini değiştirmez. Bir hedef, güvenilen yönlendirme üst verilerini kendi ilkesine göre yorumlayabilir, ancak ağ yolu ayrı bir olgudur.

Amacınız gezinme için IP değiştiren bir proxy ise ücretsiz proxy listesinden uygun bir giriş seçin ve desteklenen bir tarayıcı proxy'si veya yetkili bir uzantı yapılandırın. Amaç tek bir web uygulamasının uzaktan fetch'i ise bu özelliği gerçek sunucu ve tarayıcı sınırlarına göre tasarlayın.

İlgili makaleler