HSTS به اتصال مستقیم نیاز ندارد. HTTPS می‌تواند از طریق SOCKS با TLS و بررسی گواهی معمول خود اجرا شود؛ HSTS به مرورگر می‌گوید برای میزبان از HTTPS استفاده کند و خرابی گواهی را سختگیرانه مدیریت کند.

اگر مرورگر شکست اتصال SOCKS را گزارش کرد، ابتدا نسخهٔ انتخاب‌شدهٔ SOCKS، توانایی پروکسی در رسیدن به پورت HTTPS مقصد و محل حل DNS مقصد را بررسی کنید. مذاکرهٔ ناموفق یا اتصال ردشده به مقصد پیش از آن رخ می‌دهد که بتوان گواهی وب‌سایت را ارزیابی کرد.

خطای گواهی پس از باز شدن اتصال مرحلهٔ دیگری است. HSTS می‌تواند از دور زدن آن خطا جلوگیری کند، اما باعث شکست مذاکرهٔ پیشین SOCKS نشد. به‌جای غیرفعال کردن سیاست HTTPS برای جبران مشکل انتقال، نام میزبان وب‌سایت و زنجیرهٔ اعتماد را مقایسه کنید.

SOCKS خودش مسیر را به شنود TLS تبدیل نمی‌کند. پروکسی غیرقابل‌اعتماد می‌تواند ترافیک را حذف یا بد مسیریابی کند، در حالی که TLS معتبر سرتاسری برای تشخیص جعل هویت طراحی شده است. نصب گواهی ریشهٔ جدید آن ترتیب اعتماد را تغییر می‌دهد و راه‌حل معمول HSTS نیست. وقتی یک سایت کار می‌کند و دیگری شکست می‌خورد، مراحل واقعی اتصال و الزامات مقصدشان را مقایسه کنید. برای مقایسهٔ مجاز از طریق یک نقطهٔ پایانی عمومی، فهرست پروکسی SOCKS نامزدهایی فراهم می‌کند؛ نسخه و پشتیبانی احراز هویت را با مرورگر هماهنگ کنید.

مقالات مرتبط