بارگذاری WSDL از راه دور می‌تواند در سازنده SoapClient رخ دهد. پروکسی را پیش از آن اولین واکشی ارائه دهید:

$client = new SoapClient('https://service.example.com/api?wsdl', [
    'proxy_host' => '203.0.113.10',
    'proxy_port' => 8080,
    'proxy_login' => getenv('PROXY_USER'),
    'proxy_password' => getenv('PROXY_PASSWORD'),
    'connection_timeout' => 5,
    'exceptions' => true,
]);

از WSDL واقعی، میزبان/درگاه پروکسی و منبع اعتبارنامه موردنظر استفاده کنید. فیلد میزبان یک نشانی است و درگاه آن جداگانه است.

وقتی شکست می‌خورددرخواست یا عملیاتی که باید بررسی شود
ساخت کلاینتواکشی WSDL یا پردازش سند.
پردازش سند/طرح‌واره واردشدهنشانی واکشی اضافی واقعی.
فراخوانی متد SOAPنقطه پایانی سرویس که در WSDL اعلام شده، شاید روی میزبان دیگر.

فرآیندی که از WSDL ذخیره‌شده در حافظه پنهان استفاده می‌کند ممکن است درخواستی را که روی ماشین دیگری شکست می‌خورد نادیده بگیرد. پیکربندی حافظه پنهان و نشانی ناموفق واقعی را همراه با مقایسه نگه دارید، به‌جای تغییر پروکسی فقط بر اساس موفقیت ساخت.

proxy_login/proxy_password واسطه را احراز هویت می‌کنند. login/password مقصد و احراز هویت سرویس در سطح SOAP به لایه‌های دیگر خدمت می‌کنند. از گزینه‌های اختصاصی استفاده کنید به‌جای گذاشتن سرآیندهای شبیه حساب در User-Agent؛ سرآیندهای موردنیاز برنامه به یک رابط سرآیند پشتیبانی‌شده تعلق دارند.

ثبت کنید عملیات، هدف و طرفی که چالش صادر می‌کند را با حذف اسرار. connection_timeout فقط برقراری اتصال را محدود می‌کند، نه کل مدت یک عملیات طولانی SOAP.

مقالات مرتبط