پیام‌های متنی از طریق پروکسی SOCKS می‌رسند، اما تماس صوتی هرگز برقرار نمی‌شود. پروکسی لزوماً کاملاً خراب نیست. ممکن است برنامه برای تماس‌ها از انتقال دیگری استفاده کند.

یک درخواست موفق TCP وجود مسیر TCP برای آن عملیات را اثبات می‌کند. SOCKS5 همچنین هم‌نشینی UDP را تعریف می‌کند، اما کلاینت، سرویس SOCKS، قواعد شبکه و تنظیمات برنامه همگی باید مسیر UDP مورد نظر را پشتیبانی کنند.

چیزی بیش از یک شنونده TCP وجود دارد

راهنمای Dante قواعد پروتکل و دستور را جدا می‌کند، از جمله connect، udpassociate و udpreply. قاعده‌ای که فقط اتصال TCP آزمایش‌شده را مجاز می‌کند، مجوزهای لازم UDP را ایجاد نمی‌کند.

هم‌نشینی UDP همچنین شامل یک نقطه پایانی بازپخش و ترافیک بازگشتی است. دیوارهای آتش و ترجمه نشانی باید آن مسیر واقعی را مجاز کنند. باز کردن شنونده TCP در SOCKS معادل در دسترس ساختن بازپخش UDP آن نیست.

مستندات و تنظیمات کنونی پروکسی برنامه را بررسی کنید. نسخه‌های مختلف می‌توانند پیام‌ها، رسانه و تماس‌ها را متفاوت مدیریت کنند. دستور پخت انجمن برای یک کلاینت قدیمی نباید به عنوان اثبات اینکه هر کلاینت کنونی تماس‌ها را از SOCKS عبور می‌دهد ارائه شود.

از باز کردن همه درگاه‌های UDP به عنوان نخستین تشخیص بپرهیزید. رفتار بازپخش و دامنه کلاینت مورد نظر را تعیین کنید، سپس سیاست شبکه محدود مناسب را اعمال کنید. به همین ترتیب، غیرفعال کردن تنظیم پروکسی برای تماس‌ها ممکن است با ارسال مستقیم تماس آن را کار بیندازد، که مسیر بیرونی را تغییر می‌دهد نه اینکه مسیر پروکسی‌شده را تعمیر کند.

موفقیت را به تفکیک عملیات مستند کنید: پیام‌ها، انتقال رسانه و تماس‌ها. یک درخواست کارآمد یا نشانی IP تغییر یافته مرورگر نمی‌تواند اثبات کند که هر بخش از برنامه‌ای دیگر همان خروجی پروکسی را به اشتراک می‌گذارد.

مقالات مرتبط