پاسخ موفق CONNECT بدنهٔ HTTP ندارد

پاسخ موفق HTTP/1.1 CONNECT پس از بخش سرآیندش پایان می‌یابد:

HTTP/1.1 200 Connection Established

پس از این مرز، همان اتصال تونل را حمل می‌کند. برای مقصد HTTPS، بایت‌های بعدی کارخواه معمولاً تبادل TLS با مقصد را آغاز می‌کنند.

پروکسی نباید به پاسخ موفق CONNECT فیلد Transfer-Encoding یا Content-Length بیفزاید. هیچ بدنهٔ پاسخ HTTP برای تقسیم به chunk وجود ندارد. افزودن یک chunk پایانی خالی در عوض بایت‌ها را به تونل جدید تزریق می‌کند.

کارخواه هم الزامی دارد: اگر این فیلدهای قالب‌بندی در پاسخ CONNECT خانوادهٔ 2xx ظاهر شوند، باید آن‌ها را نادیده بگیرد. بنابراین فرستندهٔ بدشکل دلیلی نیست برای اینکه هر کارخواه منطبق را منتظر بدنهٔ تکه‌تکه توصیف کنیم.

اتصال برقرارشده را برای انتقال باز نگه دارید. بستن آن پس از 200 تونل را نابود می‌کند؛ گشودن اتصالی دیگر ادامهٔ درخواست CONNECT پذیرفته‌شده نیست.

پاسخ ناموفق CONNECT رفتار متفاوتی دارد و می‌تواند بدنهٔ خطای HTTP معمولی داشته باشد. هنگام پیاده‌سازی یا خواندن رد پروکسی، آن پاسخ را از تحویل موفق جدا کنید.