وقتی پیکربندی OpenSSH به‌طور پیش‌فرض از یک اتصال‌دهنده SOCKS استفاده می‌کند، یک استثنای نام‌دار را پیش از آن قاعده گسترده قرار دهید:

Host internal.example
    ProxyCommand none

Host *
    ProxyCommand nc -X 5 -x proxy.example:1080 %h %p

این نمونه از رابط گزینه nc اوپن‌بی‌اس‌دی برای SOCKS5 استفاده می‌کند. اتصال با ssh internal.example استثنا را انتخاب می‌کند؛ میزبان‌های دیگر اتصال‌دهنده پیش‌فرض را می‌گیرند. برای مقصدهای عمومی مجاز SSH، یک ورودی بدون حساب از فهرست پروکسی SOCKS5 می‌تواند نشانی پروکسی پیش‌فرض را تأمین کند، به شرطی که هر میزبان واقعی و درگاه SSH را مجاز بداند؛ استثنای داخلی موردنظر را نگه دارید.

ترتیب مهم است زیرا OpenSSH نخستین مقدار به‌دست‌آمده برای یک پارامتر را به کار می‌برد. استثنا باید پیش از آنکه پیش‌فرضی منطبق مقدار ProxyCommand را تأمین کند دیده شود، از جمله پیش‌فرض‌هایی که از طریق فایل‌های Include خوانده می‌شوند.

تنظیمات مؤثر برای یک فراخوانی مشخص را با این بررسی کنید:

ssh -G internal.example

الگوهای میزبان با نامی که برای فراخوانی SSH به کار می‌رود مطابقت می‌کنند. اگر فرمانی از نام مستعاری استفاده می‌کند که HostName آن به internal.example اشاره دارد، به آن نام مستعار نیز استثنای موردنظر را بدهید. این کار قاعده را به جست‌وجوی واقعی پیکربندی پیوند می‌دهد، نه به این فرض که نامی معادل در DNS همان بلوک را انتخاب می‌کند.

مقالات مرتبط