یک صفحه بیش از یک درخواست می‌فرستد. پاسخ دادن به نخستین کادر ورود پروکسی ممکن است باعث شود اسکریپت‌ها، تصاویر یا اتصال‌های زنده مسیرهای دیگری بروند و چالش‌های دیگری بگیرند.

  1. یک منبع ناموفق پیدا کنید. مقصد، پروکسی انتخاب‌شده و چالش 407 آن را نگه دارید. همان فیلدها را با منبعی که موفق می‌شود مقایسه کنید؛ نشانی صفحه اصلی به‌تنهایی کافی نیست.
  2. تفاوت مشترک را جست‌وجو کنید. شکست‌ها ممکن است از یک میزبان منبع، مسیرهای جداگانه HTTP/HTTPS، یک افزونه یا تصمیم PAC پیروی کنند. ورودی که یک نقطه پایانی می‌پذیرد، پذیرش توسط دیگری را اثبات نمی‌کند. کش احراز هویت نیز به چالش، هویت و دامنه مسیر بستگی دارد.
  3. تبادل شناسایی‌شده را تعمیر کنید. مسیر، حساب یا رفتار احراز هویت پشتیبانی‌شده را اصلاح کنید، سپس هم رفتار صفحه و هم نتایج منابع را بررسی کنید.

تایپ مکرر یک رمز عبور تا زمانی که آن دامنه شناخته نشود شواهد کمی می‌دهد. راه‌حل‌های زودهنگام مرورگر مانند غیرفعال کردن WebSockets، مسدود کردن اسکریپت‌ها یا تغییر افزونه‌ها ممکن است درخواستی را که کادر را ایجاد می‌کند حذف کنند و همزمان یک قابلیت لازم را نیز بردارند.

مسدود کردن یک منبع ناخواسته می‌تواند انتخابی آگاهانه در سیاست باشد. آن نتیجه را مسدودسازی بنامید، نه شاهدی بر اینکه احراز هویت اکنون کار می‌کند. صفحه‌ای آرام که اتصال زمان‌واقعی لازم خود را ندارد به همان نتیجه‌ای نرسیده است که یک صفحه سالم با مسیرهای موردنظر می‌رسد.

مقالات مرتبط