صفحهٔ بررسی IP ممکن است نشانی مستقیم شما را نشان دهد، حتی وقتی فایل PAC سایت دیگری را درست از پروکسی می‌فرستد. ببینید کدام شاخه خود صفحهٔ بررسی IP را کنترل می‌کند:

function FindProxyForURL(url, host) {
  if (host === "example.com") {
    return "PROXY 203.0.113.10:8080; DIRECT";
  }
  return "DIRECT";
}

این اسکریپت به example.com پروکسی HTTP و پس از آن DIRECT پیشنهاد می‌دهد. همهٔ میزبان‌های دیگر صریحاً مستقیم‌اند؛ پس بررسی IP روی دامنهٔ دیگر هرگز شاخهٔ پروکسی را آزمایش نمی‌کند. پیش از استفاده نقطهٔ مستندات را با پروکسی HTTP مدنظر عوض کنید؛ فهرست پروکسی HTTP وقتی پروکسی عمومی با سیاست سازگار است گزینه می‌دهد.

نقطه‌ویرگول‌ها مسیرهای نامزد را جدا می‌کنند. DIRECT اتصال بدون پروکسی را مجاز می‌داند؛ اگر انتخاب شود، مقصد می‌تواند خروجی مسیر مستقیم را ببیند. سیاست پروکسی اجباری نمی‌تواند به قاعده‌ای تکیه کند که هنگام نبود پروکسی عمداً این جایگزین را اجازه می‌دهد.

مرورگر تصمیم می‌گیرد شکست نامزدها را چگونه مدیریت کند و ممکن است پروکسی‌های ناموفق را به خاطر بسپارد. خطای HTTP وب‌سایت خودبه‌خود معادل پروکسی دست‌نیافتنی نیست. پس نامزد اول اسکریپت به‌تنهایی مسیر استفاده‌شده را ثابت نمی‌کند.

PROXY IP:port شنوندهٔ معمولی HTTP را مشخص می‌کند. با پشتیبانی می‌تواند HTTPS را با CONNECT حمل کند؛ فقط به‌خاطر HTTPS بودن سایت نقطهٔ جدا نمی‌خواهد. تنها از اطلاعات URL مرورگر استفاده کنید: مسیر HTTPS و بخش پرس‌وجو ممکن است پیش از ارزیابی PAC حذف شوند.

نتیجه را برای مقصد مدنظر ارزیابی کنید، سپس درخواستی تازه زیر همان قاعده بفرستید. پیش از انتخاب اصلاح، تطبیق نادرست، نقطهٔ دست‌نیافتنی و مسیر جایگزین مستقیمِ مجاز را از هم جدا کنید.

مقالات مرتبط