یک افزونه پروکسی با قواعد دامنه می‌تواند یک وب‌سایت را از طریق پروکسی A و دیگری را از طریق پروکسی B بفرستد. این انتخاب بر اساس مقصد است، نه مسیری یکتا که به هر زبانه متصل باشد.

API تنظیمات پروکسی Chrome پیکربندی را با دامنه عادی یا ناشناس ارائه می‌دهد. برای تنظیم مستقل پروکسی، tabId نمی‌گیرد. ارزیابی PAC نیز اطلاعات مقصد را دریافت می‌کند، نه شناسه زبانه مرورگر را.

اگر دو زبانه مقصد یکسانی را تحت یک خط‌مشی درخواست کنند، قاعده دامنه نمی‌تواند آن‌ها را تشخیص دهد. تغییر پیکربندی مشترک می‌تواند بر درخواست‌های جدید از زبانه‌های دیگر نیز اثر بگذارد؛ اتصالات از قبل برقرارشده را به مسیر جدید منتقل نمی‌کند.

برای مسیرهای متفاوت همزمان به یک وب‌سایت، نمایه‌های مرورگر جداگانه پیکربندی‌شده یا چیدمان دیگری از بافت مرورگر با پیکربندی مستقل پروکسی را انتخاب کنید. دامنه جداگانه ناشناس یک جداسازی مشخص ارائه می‌دهد، نه رابط پروکسی نامحدود برای هر زبانه.

مقالات مرتبط