پیکربندی Proxychains را برای این فرمان انتخاب کنید
یک پیکربندی صریح انتخاب کنید و مسیر راه‌اندازی را پیش از اشکال‌زدایی نقطه پایانی پراکسی بررسی کنید.
proxychains4 -f /home/alex/proxy-lab.conf curl https://example.com/آرگومان -f یک پیکربندی خوانا برای این فراخوانی proxychains-ng انتخاب می‌کند. مسیر کامل نمونه را با فایلی که قصد نگهداری آن را دارید جایگزین کنید و مسیر بارگذاری‌شده را در خروجی راه‌اندازی بررسی کنید. خطایی که هنوز نام فایل دیگری را می‌آورد توضیح می‌دهد چرا ویرایش proxychains4.conf مورد انتظار شما اثری نداشته است.
بدون آن انتخاب صریح، جست‌وجو شامل PROXYCHAINS_CONF_FILE، پیکربندی در پوشه کاری، فایل هر کاربر و مکان‌های نصب‌شده سیستم است. نسخه‌های بسته و پوشش‌دهنده می‌توانند در پیش‌فرض‌های خود متفاوت باشند. بنابراین proxychains.conf در سطح پروژه، پوشه خانگی حساب دیگر، یا فایل اجرایی متفاوت در PATH می‌توانند ورودی را تغییر دهند.
اگر فایل انتخاب‌شده پراکسی معتبری گزارش نکند
پیش از اتصال، تجزیه را بررسی کنید. ورودی‌ها باید زیر [ProxyList] باشند و به پروتکل و فیلدهایی نیاز دارند که نسخه نصب‌شده انتظار دارد. توضیحات، جای بخش‌ها و نحو را بررسی کنید. برای یک نقطه پایانی عمومی مجاز، فهرست پراکسی رایگان گزینه‌هایی برای وارد کردن با فیلدهای لازم پروتکل انتخاب‌شده ارائه می‌دهد. شنونده HTTP که SOCKS توصیف شده باشد، حتی وقتی فایل موردنظر بارگذاری شده باشد، نادرست می‌ماند.
خطای پیکربندی تجزیه‌شده با پایان مهلت پس از تلاش اتصال تفاوت دارد. پس از تجزیه نقطه پایانی موردنظر، مرحله ناموفق بعدی را دنبال کنید: بارگذاری کتابخانه، مذاکره پراکسی، احراز هویت، اتصال مقصد یا پاسخ برنامه. تغییر نام یک فایل سیستم نمی‌تواند آن مراحل را ترمیم کند.
برای فرمان‌های جداگانه‌ای که خروجی‌های جداگانه می‌خواهند، فایل‌هایشان را صریح انتخاب کنید، به‌جای بازنویسی یک پیکربندی مشترک در حالی که فرایندها آغاز می‌شوند. نیازی نیست فقط برای بازتولید نام فایلی از یک راهنمای قدیمی، فایل دیگری در سطح سیستم را بازنویسی کنید.