PAC-Dateien: Wéini eng Ufro de Proxy benotzt oder direkt geet

Liest e PAC-Resultat als Routingdecisioun fir e bestëmmt Zil a verstitt, wat en DIRECT-Fallback fir déi observéiert Ausgangsadress bedeit.

Eng IP-Préifsäit kann Är direkt Adress weisen, obwuel eng PAC-Datei eng aner Websäit korrekt iwwer de Proxy leet. Préift, wéi eng Branch d’IP-Préifsäit selwer steiert:

function FindProxyForURL(url, host) {
  if (host === "example.com") {
    return "PROXY 203.0.113.10:8080; DIRECT";
  }
  return "DIRECT";
}

D’Skript bitt example.com den HTTP-Proxy an duerno DIRECT un. All aner Host geet ausdrécklech direkt, sou datt en IP-Checker op enger anerer Domain ni d’Proxy-Branch test. Ersetzt virum Asaz den Dokumentatiounsendpunkt duerch de gewënschten HTTP-Proxy; d’Lëscht vun HTTP-Proxye bitt Kandidaten, wann ëffentlech Proxyen zur Politik passen.

Semikolone trennen Streckekandidaten. DIRECT erlaabt eng Verbindung ouni Proxy; gëtt se gewielt, kann d’Zil den Ausgang vun där direkter Streck gesinn. Eng Politik mat obligatoreschem Proxy kann net op enger Reegel baséieren, déi dëse Fallback bewosst erlaabt, wann de Proxy net disponibel ass.

De Browser entscheet, wéi e Kandidatfeeler behandelt, a ka sech ausgefale Proxyen mierken. Eng Websäit mat engem HTTP-Feeler ass net automatesch dat selwecht ewéi en onerreechbare Proxy. Den éischte Kandidat am Skript eleng beweist also net déi benotzte Streck.

PROXY IP:port bezeechent en normalen HTTP-Listener. E kann HTTPS duerch CONNECT transportéieren, wann et ënnerstëtzt gëtt; just eng HTTPS-Websäit verlaangt keen zousätzlechen Endpunkt. Benotzt nëmmen d’URL-Informatioun, déi de Browser liwwert: HTTPS-Pad a Query kënne virun der PAC-Auswäertung ewechgeholl ginn.

Bewäert d’Resultat fir dat gewënschten Zil a maacht duerno eng nei Ufro ënner där selwechter Reegel. Ënnerscheet falsch Zouuerdnung, onerreechbaren Endpunkt an erlaabten direkte Fallback, ier Dir eng Korrektur wielt.

Ähnlech Artikelen