Unha páxina fai máis dunha solicitude. Responder á súa primeira caixa de inicio de sesión do proxy pode deixar que scripts, imaxes ou conexións en directo tomen outras rutas e reciban outros desafíos.

  1. Atopa un recurso que falla. Conserva o seu destino, o proxy seleccionado e o desafío 407. Compara eses mesmos campos cun recurso que ten éxito; o URL da páxina principal por si só non abonda.
  2. Busca a diferenza común. As fallas poden seguir a un hóspede de recurso, rutas HTTP/HTTPS separadas, unha extensión ou unha decisión PAC. Un inicio de sesión aceptado por un extremo non demostra que outro o acepte. A caché de autenticación tamén depende do desafío, da identidade e do alcance da ruta.
  3. Repara o intercambio identificado. Corrixe a ruta, a conta ou o comportamento de autenticación admitido e despois revisa tanto o comportamento da páxina como os resultados dos recursos.

Escribir o mesmo contrasinal unha e outra vez achega poucas probas ata que ese alcance se coñece. Os primeiros apaños no navegador, como desactivar WebSockets, bloquear scripts ou cambiar extensións, poden eliminar a solicitude que provoca a caixa e tamén unha función necesaria.

Bloquear un recurso non desexado pode ser unha decisión deliberada de política. Describe ese resultado como bloqueo, non como proba de que a autenticación xa funciona. Unha páxina silenciosa á que lle falta a súa conexión en tempo real requirida non acadou o mesmo resultado que unha páxina operativa coas rutas previstas.

Artigos relacionados