Eitt síða lesur inn, og proxy-innritingargluggar halda fram at koma

Ein síða ger meira enn eina umbøn. At svara fyrsta proxy-innritingarglugganum kann lata skriptir, myndir ella beinleiðis sambond taka aðrar leiðir og fáa aðrar avbjóðingar.

1. Finn eitt tilfeingi, ið miseydnast. Varðveit málið, valda proxy og 407-avbjóðingina. Samanber somu økini við eitt tilfeingi, ið eydnast; URL-in á høvuðssíðuni er ikki nóg mikið.
2. Leita eftir tí felags muninum. Miseyður kunnu fylgja einum tilfeingisverti, skildum HTTP/HTTPS-leiðum, einari viðbygging ella einari PAC-avgerð. Ein innritan, sum ein endapuntur góðkennir, prógvar ikki, at ein annar ger tað. Caching av samsýningini er eisini treytað av avbjóðing, samleika og vídd leiðarinnar.
3. Bøt tað staðfesta umskiftið. Rætta leiðina, kontuna ella tað stuðlaðu samsýningaratferð, og kanna so bæði atferð síðunnar og úrslit tilfeingisins.

At skriva sama loyniorð aftur og aftur gevur fá prógv, til henda vídd er kend. Fyrstu loysnir í kagganum, sum at sløkkja fyri WebSockets, at forða skriptum ella at skifta viðbyggingar, kunnu taka burtur umbønina, sum gluggan skapar, men eisini eina neyðuga funktion.

At forða einum óynskjum tilfeingi kann vera eitt viljandi politikval. Lýs úrslitið sum forðing, ikki sum prógv fyri at samsýningin nú virkar. Ein stillur síða, sum manglar tí neyðuga realtiðarsambandið, hevur ikki nátt sama úrsliti og ein virkandi síða við tí ætlaðu leiðunum.