یک دیمن قدیمی Emacs می‌تواند یک پروکسی قدیمی را نگه دارد
وقتی یک ترمینال تازهٔ emacsclient تنظیمات به‌روزشده را نادیده می‌گیرد، سرور دیرپای Emacs و وضعیت پروکسی کتابخانهٔ URL را بررسی کنید.
ترمینال تازه سرور Emacs تازه‌ای نمی‌سازد. emacsclient می‌تواند از دیمن دیروز بخواهد بارگیری بستهٔ امروز را انجام دهد و از وضعیت پروکسی قدیمی آن دیمن استفاده کند.
هم محیط و هم url-proxy-services را در نشست Emacs که درخواست ناموفق را مدیریت می‌کند بررسی کنید:
| چه چیزی کهنه شده است؟ | بعد کجا را نگاه کنید |
|---|---|
| محیط Emacs هنوز نقطهٔ پایانی قدیمی را دارد | منبع راه‌اندازی سرور: سرویس کاربر، نشست میزکار یا دیمن هنگام ورود |
محیط درست است، اما url-proxy-services هنوز نقطهٔ پایانی قدیمی را دارد | راه‌اندازی کتابخانهٔ URL و تنظیمات صریح Lisp |
کتابخانهٔ URL می‌تواند مدخل‌های پروکسی پشتیبانی‌شده را از محیط راه‌اندازی کند. تغییر آن محیط در آینده لزوماً مدخلی را که پیش‌تر راه‌اندازی شده یا به‌صراحت در Lisp تعیین شده بازنمی‌سازد. اطلاعات مخصوص کارخواه که در بافت‌های خاص سرور منتقل می‌شود، بازنشانی عمومی پیکربندی پروکسی سرور نیست.
پیکربندی فعال موردنظر و منبع راه‌اندازی آن را اصلاح کنید تا سرور بعدی هم‌راستا شود. راه‌اندازی مجدد هم راه‌اندازی تازه‌ای می‌دهد، اما نخست کار نگه‌داشته‌شده در آن سرور را ذخیره کنید؛ بستن و بازکردن دوبارهٔ یک قاب ممکن است فرایند را در حال اجرا باقی بگذارد.
این تشخیص به کتابخانهٔ URL مربوط است. اگر بسته Git، curl یا بارگیری‌کنندهٔ بیرونی دیگری را فرامی‌خواند، از پیکربندی همان کارخواه پیروی کنید و انتظار نداشته باشید url-proxy-services جای آن را بگیرد.