Emacs می‌تواند مرورگر باز کند و باز هم به پروکسی خودش نیاز دارد

دو فرمان که هر دو «یک URL را باز می‌کنند» می‌توانند در امکس مسیرهای متفاوتی را طی کنند.

یکی می‌تواند URL را به مرورگر بیرونی بسپارد. آن‌گاه مرورگر پیکربندی پروکسی خودش را به کار می‌برد. دیگری می‌تواند منبع را از طریق کتابخانه URL امکس بگیرد. درخواست موفق مرورگر درباره این مسیر دوم چیز زیادی نمی‌گوید.

کتابخانه URL متغیرهای محیطی پروکسی و گزینه لیسپ url-proxy-services را مستند می‌کند. یک پیکربندی صریح پایه این شکل را دارد:

(setq url-proxy-services
      '(("http" . "proxy.example:8080")
        ("https" . "proxy.example:8080")))

نام‌های طرح، پروتکل مقصد را انتخاب می‌کنند. مقادیر پروکسی قالب نقطه پایانی است که این گزینه انتظار دارد، نه نشانی URL یک اسکریپت PAC. برای مسیرهای عمومی HTTP مجاز، میزبان و درگاه را از یک نامزد در فهرست پروکسی HTTP بردارید.

این تنظیم به کلاینت‌هایی مربوط است که از آن کتابخانه استفاده می‌کنند. برای نمونه، بسته‌ای که فایل اجرایی Git بیرونی را فرا می‌خواند مسیر شبکه دیگری دارد. پیش از آنکه فرض کنید همه شبکه امکس یک پیکربندی مشترک دارد، عملیات را مشخص کنید.

در ویندوز، از اینکه قطعه‌کدی ثبت‌خوان از یک بسته قدیمی شخص ثالث را راه‌حل عمومی ارزیابی PAC، اعتبارنامه‌ها و سیاست شبکه در حال تغییر بدانید بپرهیزید. نخست روشن کنید آیا یک نقطه پایانی ثابت یا پیکربندی مستند محیطی کتابخانه نیاز واقعی را برآورده می‌کند.