Zwee Kommandoen, déi allebéid «eng URL opmaachen», kënnen am Emacs verschidde Weeër huelen.

Dee een kann d'URL un en externe Browser weiderginn. Den Browser benotzt dann seng eege Proxy-Konfiguratioun. Dee anere kann d'Ressource iwwer d'URL-Bibliothéik vum Emacs ofrufen. Déi erfolgreich Ufro vum Browser seet wéineg iwwer deen zweeten Wee.

D'URL-Bibliothéik dokumentéiert d'Proxy-Ëmweltvariabelen an d'Lisp-Optioun url-proxy-services. Eng einfach explizit Konfiguratioun huet dës Form:

(setq url-proxy-services
      '(("http" . "proxy.example:8080")
        ("https" . "proxy.example:8080")))

D'Schema-Nimm wielen de Zilprotokoll. D'Proxy-Wäerter sinn den Endpunkt-Format, deen dës Optioun erwaart, net eng PAC-Skript-URL. Fir erlaabt ëffentlech HTTP-Routen huel den Host an de Port vun engem Kandidat an der HTTP-Proxy-Lëscht.

Dës Astellung betrëfft Cliente mat dëser Bibliothéik. E Package, deen en externen Git-Programm opruffe mengt, huet zum Beispill en aneren Netzwierkwee. Identifizéiert d'Operatioun, ier Dir unhëlt, datt all Netzwierk am Emacs eng Konfiguratioun deelt.

Fir Windows: vermeit et, en Ausschnëtt aus engem ale Package vun Drëtten, deen d'Registrierung liest, als allgemeng Léisung fir PAC-Auswäertung, Umeldungsdaten an ännerlech Netzwierkpolitik ze behandelen. Kloert éischt, ob en fixen Endpunkt oder déi dokumentéiert Ëmweltkonfiguratioun vun der Bibliothéik déi tatsächlech Fuerderung erfëllt.

Ähnlech Artikelen