Emacs potrafi otworzyć przeglądarkę i nadal potrzebuje własnego proxy
Otwieranie adresu URL w zewnętrznej przeglądarce i pobieranie go biblioteką URL Emacsa korzysta z różnych klientów. Skonfiguruj ten, który wykonuje żądanie.
Dwie komendy, które obie „otwierają URL”, mogą w Emacsie iść różnymi drogami.
Jedna może przekazać adres URL zewnętrznej przeglądarce. Przeglądarka używa wtedy własnej konfiguracji proxy. Druga może pobrać zasób przez bibliotekę URL Emacsa. Udane żądanie przeglądarki niewiele mówi o tej drugiej drodze.
Biblioteka URL dokumentuje zmienne środowiskowe proxy i opcję Lispa url-proxy-services. Podstawowa jawna konfiguracja ma taką postać:
(setq url-proxy-services
'(("http" . "proxy.example:8080")
("https" . "proxy.example:8080")))Nazwy schematów wybierają protokół docelowy. Wartości proxy to format punktu końcowego oczekiwany przez tę opcję, a nie adres URL skryptu PAC. W przypadku dozwolonych publicznych tras HTTP weź host i port od kandydata z listy proxy HTTP.
To ustawienie dotyczy klientów korzystających z tej biblioteki. Pakiet wywołujący na przykład zewnętrzny plik wykonywalny Git ma inną drogę sieciową. Ustal operację, zanim założysz, że cała sieć Emacsa dzieli jedną konfigurację.
W systemie Windows nie traktuj fragmentu czytającego rejestr ze starego pakietu innej firmy jako ogólnego rozwiązania oceny PAC, poświadczeń i zmiennej polityki sieciowej. Najpierw ustal, czy stały punkt końcowy lub udokumentowana konfiguracja środowiska biblioteki spełnia rzeczywiste wymaganie.