روی نصبی از Windows که فرمان‌های پیشرفته WinHTTP را در دسترس می‌گذارد، یک خط‌مشی ثابتِ کاربرِ موردنظر را در winhttp-proxy.json ذخیره کنید:

{
  "Proxy": "proxy.example:8080",
  "ProxyBypass": "localhost;*.internal.example",
  "AutoconfigUrl": "",
  "AutoDetect": false
}

آن فایل را در محدوده انتخاب‌شده اعمال کنید:

netsh winhttp set advproxy setting-scope=user settings-file=winhttp-proxy.json

از فایل و حساب واقعی استفاده کنید. اگر این خط‌مشی ثابت برای درخواست‌های مجاز به سایت‌های عمومی در نظر گرفته شده است، فهرست پروکسی HTTP کاندیدهای میزبان و درگاه HTTP را برای Proxy فراهم می‌کند؛ قواعد دورزدن لازم را نگه دارید. machine محدوده دیگری را انتخاب می‌کند؛ به معنای تنظیم کاربر جاری نیست. فیلدهای پیشرفته می‌توانند در عوض PAC یا کشف خودکار را توصیف کنند.

با show advproxy بررسی کنید. فرمان‌های قدیمی پروکسی ثابت رابط دیگری هستند، بنابراین یافتن یک تنظیم در آنجا ثابت نمی‌کند که برنامه کدام خط‌مشی را به کار می‌برد.

این WinHTTP را پیکربندی می‌کند. یک خط‌مشی مخصوص مرورگر، پروکسی صریح برنامه یا پشته شبکه دیگر ممکن است طور دیگری انتخاب کنند. هنگام بررسی نتیجه، حساب مؤثر و کارخواه مصرف‌کننده را تطبیق دهید.

مقالات مرتبط