APT فایل را می‌پذیرد اما کلید پروکسی را از دست می‌دهد

یک فایل پیکربندی می‌تواند با موفقیت تجزیه شود و باز هم پروکسی را پیکربندی نکند. APT درختی از گزینه‌های نام‌دار را می‌پذیرد؛ هر شاخهٔ محتمل را دستورالعمل انتقال HTTP خود نمی‌داند.

برای مسیر HTTP، تنظیم پروکسی APT این است:

Acquire::http::Proxy "http://proxy.example.net:8080/";

از یک نقطهٔ پایانی HTTP از سرویس خود یا فهرست پروکسی HTTP استفاده کنید وقتی دسترسی به مخازن عمومی ممکن است از پروکسی‌های عمومی استفاده کند. پیچیدن همان تنظیم در دامنه‌ای اضافی نامش را تغییر می‌دهد:

APT {
    Acquire {
        http {
            Proxy "http://proxy.example.net:8080/";
        };
    };
};

این مقدار را در APT::Acquire::http::Proxy قرار می‌دهد. این املای دیگری از Acquire::http::Proxy نیست. روش کسب HTTP دومی را جستجو می‌کند.

مقدار دقیق را بخواهید

apt-config shell HTTP_PROXY_VALUE Acquire::http::Proxy
apt-config shell NESTED_VALUE APT::Acquire::http::Proxy

این‌ها بازرسی‌های پیکربندی فقط-خواندنی هستند. اگر URI آن را داشته باشد، خروجی می‌تواند اطلاعات کاربر را آشکار کند، پس اعتبارنامه‌ها را بیرون از رونوشت‌های مشترک نگه دارید. همان فایل‌های پیکربندی، گزینه‌ها و بافت حسابی را که عملیات بستهٔ ناموفق را آغاز می‌کنند مقایسه کنید.

نبود مقدار در مسیر درست توضیح می‌دهد چرا فایلی که معتبر به نظر می‌رسد نقطهٔ پایانی را انتخاب نکرده است. هنوز چیزی دربارهٔ دسترس‌پذیری آن نقطهٔ پایانی نمی‌گوید.

نشانه‌گذاری را در لایهٔ درست بررسی کنید. نام‌ها از جداکنندهٔ دو دونقطه استفاده می‌کنند؛ انتساب‌های مقدار معمولی به گیومه و نقطه‌ویرگول پایانی نیاز دارند. بزرگی و کوچکی حروف در نام گزینه‌های APT مهم نیست، پس تغییر proxy به Proxy اصلاحی برای دامنهٔ اضافی نیست. نقطه‌ویرگول داخل رشتهٔ URI داده است، نه پایان‌دهندهٔ دستور.

اعلان را اصلاح کنید نه اینکه صادرات بیشتری دور آن بیفزایید. وقتی APT تنظیم مورد نظر را گزارش کرد، رد اتصال، 407 یا خطای گواهی مربوط به مرحلهٔ بعدی است.