Karate پروکسی ارسالی را به‌عنوان مقدار پیکربندی کلاینت HTTP ارائه می‌دهد. در karate-config.js آن را پیش از بازگرداندن پیکربندی آزمون پیکربندی کنید:

function fn() {
  karate.configure('proxy', {
    uri: 'http://proxy.example:8080',
    nonProxyHosts: ['localhost', '*.internal.example']
  });
  return { baseUrl: 'https://service.example' };
}

نشانی درخواست ویژگی همچنان از پیکربندی سرویس می‌آید. uri واسطه را مشخص می‌کند؛ فهرست پروکسی HTTP وقتی سرویس آزمایش‌شده چنین مسیری را مجاز می‌داند، نامزدهای عمومی HTTP را برای آن مقدار فراهم می‌کند.

برای پروکسی نیازمند احراز هویت، شیء پیکربندی username و password را نیز می‌پذیرد. آن‌ها را از پیکربندی اعتبارنامه موجود محیط آزمون بگیرید. مجوزدهی خود API موضوعی جداگانه در درخواست است.

می‌توان از یک نشانی پروکسی واحد هم استفاده کرد که فیلدهای شیء لازم نیستند. وقتی سیاست حساب یا nonProxyHosts آن لازم است، از شیء استفاده کنید.

الگوهای نویسه عام را متناسب با رابط عبور پشتیبانی‌شده Karate نگه دارید، نه اینکه نحو NO_PROXY کلاینت دیگری را بدون بررسی کپی کنید.

پیشنهادهای تاریخی برای جابه‌جایی میان karate-apache و karate-jersey به بسته‌بندی انتقال قدیمی‌تر اشاره دارند. پیش از تغییر وابستگی‌ها برای عیب‌یابی نقطه پایانی پروکسی، API نسخه نصب‌شده Karate را انتخاب کنید.

مقالات مرتبط