نشانی URL پروکسی وقتی مستقیم پیکربندی می‌شود کار می‌کند، اما پس از انتقال همان مقدار به یک فایل دسته‌ای ویندوز، احراز هویت شکست می‌خورد. بررسی کنید که آیا تحلیل‌گر فایل دسته‌ای نشانه‌های درصد را پیش از دریافت URL توسط کلاینت HTTP تغییر داده است یا نه.

دو نمایش جداگانه وجود دارد. کدگذاری URL می‌تواند نمایش دهد یک بک‌اسلش را به‌صورت %5C و یک علامت سؤال را به‌صورت %3F. علامت درصد تحت‌اللفظی در فرمان فایل دسته‌ای باید به‌صورت %% گریز داده شود.

برای یک حساب نمونه domain\user با رمز عبور جانگهدار pass?، یک فایل .bat می‌تواند شامل این باشد:

set "https_proxy=http://domain%%5Cuser:pass%%[email protected]:8080"

فرایندی که پس از آن اجرا می‌شود باید URL‌ای حاوی domain%5Cuser:pass%3F دریافت کند. نشانه‌های درصد دوتایی به منبع دسته‌ای تعلق دارند، نه به URL پروکسی که کلاینت ذخیره می‌کند.

آن املای دسته‌ای را در فایل .npmrc یا در فیلد پروکسی یک برنامه کپی نکنید: آن ورودی‌ها از همان مرحله تجزیه دسته‌ای عبور نمی‌کنند. به همین ترتیب، این مثال نحو PowerShell نیست. پوشش دیگری، مانند CALL یا فرمانی که برای پوسته دوم ساخته شده است، می‌تواند یک مرحله تجزیه دیگر وارد کند و بازبینی خودش را لازم دارد.

انتساب SET را همان‌گونه که نشان داده شده در نقل‌قول بگذارید تا فاصله‌های تصادفی یا فراکاراکترهای پوسته بخشی از یک فرمان ناخواسته نشوند. نقل‌قول به‌تنهایی از گسترش درصد جلوگیری نمی‌کند.

هنگام بررسی نتیجه، کدگذاری مورد انتظار را با یک نمایش ویرایش‌شده مقایسه کنید، نه با چاپ URL حاوی رمز عبور در یک گزارش مشترک. اصلاح گریز پوسته اعتبارنامه را حفظ می‌کند؛ طرح احراز هویتی را که کلاینت از پیش پشتیبانی نمی‌کرد انتخاب نمی‌کند.

مقالات مرتبط