نگاشت پورت‌های شنود Squid به IPهای مبدأ خروجی
آدرس‌های مبدأ خروجی Squid را از شنودگرهای ورودی نام‌دار انتخاب کنید، با در نظر گرفتن مسیریابی، NAT و استفاده مجدد از اتصال‌ها.
چهار پورت پروکسی به‌طور خودکار به معنای چهار IP عمومی نیست. Squid معمولاً انتخاب آدرس مبدأ برای اتصال خروجی را به سیستم‌عامل واگذار می‌کند. برای معنادار شدن انتخاب پورت، آن را به یک سیاست صریح آدرس خروجی متصل کنید.
در پیکربندی‌های Squid 7 که از این دستورالعمل‌ها پشتیبانی می‌کنند، یک بخش مسیریابی می‌تواند از شنودگرهای نام‌دار استفاده کند:
http_port 3128 name=exit_a
http_port 3129 name=exit_b
acl on_a myportname exit_a
acl on_b myportname exit_b
tcp_outgoing_address 192.0.2.10 on_a
tcp_outgoing_address 192.0.2.11 on_bاین آدرس‌ها نمونه‌های مستندات هستند. آن‌ها را با آدرس‌هایی جایگزین کنید که روی میزبان شما تخصیص یافته و قابل استفاده هستند. این کار مسیریابی را به پیکربندی پروکسی از پیش محدودشده اضافه می‌کند؛ اما احراز هویت یا قواعد دسترسی کارخواه را فراهم نمی‌کند.
انتخاب مبدأ تنها بخشی از مسیر است
مرجع آدرس خروجی تطبیق ترتیبی و انتخاب خانواده آدرس را توضیح می‌دهد. یک مبدأ IPv4 نمی‌تواند مبدأ یک اتصال IPv6 شود. وقتی آدرس‌های مختلف ارائه‌دهندگان مختلفی دارند، سیاست مسیریابی میزبان باید برای هر یک از دروازه‌ای سازگار استفاده کند.
یک NAT در بالادست می‌تواند دو آدرس محلی انتخاب‌شده را به یک آدرس عمومی ترجمه کند. بنابراین نگاشت شنودگر ممکن است به‌صورت محلی کار کند بدون اینکه هویت‌های عمومی مورد نظر شما را ایجاد کند. یک پروکسی والد نیز می‌تواند خروج نهایی رو به وب‌سایت شود.
اتصال‌های موجود شایسته توجه هستند. مستندات Squid درباره قواعد خروجی وابسته به کارخواه و اتصال‌های پایدار سمت سرور هشدار می‌دهد. استفاده مجدد از اتصالی که تحت سیاست پیشین برقرار شده است می‌تواند انتخاب تغییر یافته را ناکارآمد جلوه دهد.
آدرسی که وب‌سایت می‌بیند را در کنار سیاست محلی و یک اتصال تازه تفسیر کنید. پورت ورودی متفاوت یک نشانه انتخاب است، نه سازوکاری برای تخصیص آدرس IP.