برای یک برنامهٔ HTTPotion موجود، نقطهٔ پایانی را به انتقال‌دهندهٔ ibrowse آن بدهید:

response = HTTPotion.get(
  "http://www.example.com/",
  ibrowse: [proxy_host: ~c"proxy.example", proxy_port: 8080]
)

لیترال ~c یک charlist ارلانگ برای نام میزبان پراکسی فراهم می‌کند. پورت یک عدد صحیح است. یک نقطهٔ پایانی HTTP از فهرست پراکسی HTTP می‌تواند این دو فیلد را برای درخواست عمومی مجاز نمایش‌داده‌شده پر کند، بدون افزودن حساب پراکسی. README مربوط به HTTPotion یادآوری می‌کند که گزینه‌های ibrowse عموماً از charlist به‌جای رشته‌های دودویی معمول Elixir استفاده می‌کنند.

نشانی بیرونی همان مقصد می‌ماند. فهرست کلیدواژهٔ تودرتوی ibrowse همان تحویل گزینه‌های انتقال است؛ نه سرآیند HTTP است و نه پارامتر پرس‌وجو.

Response یا ErrorResponse بازگشتی HTTPotion را از مسیر معمول برنامه مدیریت کنید. متد بدون علامت تعجب می‌تواند یک شیء خطا برگرداند، در حالی که get! هنگام شکست عملیات استثنا ایجاد می‌کند.

این یک مرجع نگهداری برای HTTPotion است که نگه‌دارندهٔ آن را منسوخ علامت زده است. HTTPoison کتابخانهٔ دیگری با رابط انتقال متفاوت است؛ آرگومان پراکسی آن فقط به این دلیل که نام‌ها شبیه هم به نظر می‌رسند همان گزینه نیست.

مقالات مرتبط