چرخش پروکسی در درخواست‌ها، اتصال‌ها و نشست‌ها
پیش از افزودن Connection: close به هر درخواست برنامه، بررسی کنید که سرویس پروکسی چرخشی در واقع چه چیزی را می‌چرخاند.
درخواست دومی که از همان دروازه می‌گذرد می‌تواند به‌طور مشروع از همان IP عمومی استفاده کند. بررسی کنید سرویس برای چرخش خود کدام طول عمر را به کار می‌برد:
| واحد چرخش | چه چیزی را مقایسه کنید |
|---|---|
| درخواست | عملیات بعدی برنامه و خروجی مشاهده‌شده برای آن |
| اتصال | اینکه کلاینت اتصال سازگاری را دوباره استفاده کرده یا اتصال دیگری باز کرده است |
| نشست ارائه‌دهنده | ورودی مستند برای نشست چسبنده و طول عمر آن |
Connection: close دستورالعمل عمومی دروازه نیست. در HTTPS داخل CONNECT، سرآیند درخواست وب‌سایت داخل TLS مقصد سفر می‌کند. این سرآیند به پروکسی بیرونی نمی‌گوید کدام IP عمومی تخصیص یابد. معناشناسی مخصوص اتصال در HTTP/1.1 نیز نمی‌تواند بدون تغییر به هر نسخه HTTP یا هر حامل منتقل شود.
اگر سرویس مستندی به‌ازای هر اتصال به اتصال تازه نیاز دارد، از کنترل چرخه حیاتی که کلاینت پشتیبانی می‌کند استفاده کنید و هزینه‌های تکراری برپایی TCP/TLS را در نظر بگیرید. اگر چرخش از نشست ارائه‌دهنده پیروی می‌کند، اتصال دوباره ممکن است هم آن نشست و هم خروجی آن را حفظ کند.
شناسه درخواست، نقطه پایانی، کلید نشست مرتبط و منبع مشاهده‌شده در مقصد را جداگانه ثبت کنید. بستن اتصال فقط همان رویداد چرخه حیات را اثبات می‌کند؛ خروجی انتخاب‌شده برای عملیات بعدی را در برابر قرارداد واقعی چرخش سرویس بررسی کنید.