خطاهای پروکسی در Spring WebClient: مدیریت واکنشی در برابر ثبت لاگ
سیگنال خطای واکنشی WebClient، ثبت لاگ لایه انتقال و مدیریت وضعیت HTTP را هنگام شکست پروکسی از هم تفکیک کنید.
لایه انتقال می‌تواند اتصال پروکسی ناموفق را در لاگ ثبت کند، در حالی که برنامه نیز خطای واکنشی را دریافت و مدیریت می‌کند. صرفِ ثبت لاگ اثبات نمی‌کند که کنترل‌کننده برنامه نادیده گرفته شده است.
سیگنال خطا را در زنجیره‌ای که واقعاً مشترک می‌شود دنبال کنید. یک try/catch پیرامون کدی که تنها یک Mono می‌سازد، دامنه‌ای متفاوت از مدیریت شکست شبکه‌ای بعدی است.
| عملگر | اثر |
|---|---|
| doOnError | در حین ادامه خطا یک عارضه جانبی انجام می‌دهد |
| onErrorMap | یک خطا را به خطای دیگری تبدیل می‌کند |
| onErrorResume | به یک ناشر جایگزین سوئیچ می‌کند |
رفتاری را انتخاب کنید که برنامه به آن نیاز دارد. ثبت یک متریک نیازی به بازگرداندن محتوای موفقیت‌آمیز جعلی ندارد. پاسخ جایگزین باید نتیجه‌ای آگاهانه از برنامه باشد، نه راهی برای پنهان کردن مسیر ناموفق.
همچنین استثناهای لایه انتقال را از وضعیت‌های خطای HTTP دریافتی تفکیک کنید. اتصال پروکسی می‌تواند پیش از وجود پاسخ عادی مقصد شکست بخورد، بنابراین کنترل‌کننده وضعیت HTTP ممکن است چیزی برای بررسی نداشته باشد. هنگام تشخیص شکست سطح پایین‌تر، علت WebClientRequestException را حفظ کنید.
ثبت لاگ را تنها پس از درک نتیجه تنظیم کنید. خاموش کردن کامل ثبت‌کننده لایه انتقال می‌تواند شواهد لازم برای یک مهلت زمانی، مشکل TLS یا شکست احراز هویت بعدی را حذف کند، بدون آنکه رفتار خط لوله واکنشی تغییر کند.