برای شروع ssh -D رمز عبوری تایپ کردید. آن رمز، اتصال SSH شما را احراز هویت کرد. اما حساب SOCKS محافظت‌شده با رمز عبور برای هر برنامه‌ای که بتواند به شنونده جدید برسد ایجاد نکرد.

ارسال پویا در OpenSSH یک سرویس SOCKS محلی روی انتقال SSH احراز هویت‌شده فراهم می‌کند. پردازش SOCKS5 آن روش بدون احراز هویت را انتخاب می‌کند؛ این یک سرور عمومی SOCKS با نام کاربری و رمز عبور نیست.

برای استفاده شخصی، به‌صورت محلی bind کنید:

ssh -N -D 127.0.0.1:1080 [email protected]

برنامه‌های روی آن رایانه از پورت 1080 استفاده می‌کنند بدون آنکه رمز SSH شما را به‌عنوان رمز SOCKS وارد کنند. مستندات ارسال پویا شنونده را توصیف می‌کند و کد منبع پردازش SOCKS در OpenSSH جزئیات احراز هویت را ارائه می‌دهد.

اشتراک‌گذاری مسئله را تغییر می‌دهد

bind کردن به یک نشانی LAN پورت را فراتر از استفاده محلی اولیه در دسترس قرار می‌دهد. کلاینت‌های نزدیک تنها به این دلیل که ترافیکشان از ترافیک شما می‌گذرد، نشست‌های SSH جداگانه برقرار نمی‌کنند. اگر شبکه اجازه دسترسی بدهد، آن کلاینت‌ها می‌توانند هویت بیرونی دروازه شما را به اشتراک بگذارند.

یک فایروال می‌تواند کلاینت‌های قابل دسترس را محدود کند، اما تبادل ورود SOCKS اضافه نمی‌کند. برای نام‌های کاربری، سهمیه‌ها یا قواعد جداگانه هر کاربر در SOCKS، سروری را انتخاب کنید که این ویژگی‌ها را پشتیبانی می‌کند. برای نمونه Dante احراز هویت SOCKS را جدا از محدودیت‌های نشانی کلاینت مستند می‌کند.

این در عیب‌یابی هم کمک می‌کند. کلاینتی که بر روش نام کاربری/رمز عبور SOCKS اصرار دارد ممکن است آن‌گونه که انتظار دارید با این شنونده مذاکره نکند. برنامه را تنظیم کنید یا یک سرویس SOCKS احراز هویت‌شده مناسب انتخاب کنید؛ تلاش مکرر با رمز SSH شما ورود اشتباه را هدف می‌گیرد.

دسترسی فقط محلی هنوز مرزی است که باید درک شود، نه ادعایی که هر فرایند روی رایانه محلی به یک کاربر تعلق دارد.

مقالات مرتبط