پروکسی SSH SOCKS هنگامی که اتصال SSH آن پایان می‌یابد ناپدید می‌شود. یک ناظر می‌تواند آن اتصال را دوباره راه‌اندازی کند، اما نمی‌تواند هر درخواست وب‌سایتی را که از جریان قدیمی استفاده می‌کرد از سر بگیرد.

برای پیکربندی SSH که از قبل کار می‌کند، autossh می‌تواند یک ارسال دینامیک را نظارت کند در حالی که OpenSSH سروری را که پاسخ نمی‌دهد تشخیص می‌دهد:

autossh -M 0 -N -o ServerAliveInterval=30 -o ServerAliveCountMax=3 -o ExitOnForwardFailure=yes -D 127.0.0.1:1080 [email protected]

-M 0 سازوکار جداگانهٔ درگاه پایش autossh را غیرفعال می‌کند. این به خروج SSH تکیه می‌کند تا ناظر بتواند واکنش نشان دهد. گزینه‌های server-alive بررسی زنده‌بودن در سطح SSH را فراهم می‌کنند؛ آن‌ها از هر مقصدی که استفاده می‌کنید صفحه درخواست نمی‌کنند.

پیکربندی اولیه را تا زمانی که احراز هویت و ارسال کار کنند قابل مشاهده نگه دارید. رفتار پس‌زمینهٔ autossh با -f در SSH ساده متفاوت است: راه‌اندازی بدون مراقب نمی‌تواند برای پرسیدن گذرواژه یا عبارت کلید توقف کند. دروازهٔ آغازین مستندشدهٔ آن نیز می‌تواند شکست فوری پیکربندی را از نشستی که بعداً شکسته شده تشخیص دهد.

پس از اتصال مجدد، شنوندهٔ محلی می‌تواند دوباره در دسترس شود. برنامه‌ها ممکن است هنوز نیاز داشته باشند عملیات ناموفق خود را دوباره امتحان کنند. بارگذاری‌ای که پیش از دریافت پاسخ قطع شده، یک نتیجه در سطح برنامه دارد که باید حل شود، نه فقط تونلی گم‌شده که دوباره راه‌اندازی شود.

در پایان، انتقال سالم SSH اثبات نمی‌کند که دروازه می‌تواند به وب‌سایت خاصی برسد. نظارت بر تونل را از پایش کاری که از آن استفاده می‌کند جدا کنید.

مقالات مرتبط