یک crontab به سبک Cronie/Vixie ورودی‌های محیطی را بالای دستورهای زمان‌بندی‌شده می‌پذیرد. یک کار پایتون می‌تواند مسیر پراکسی خود را مستقیماً دریافت کند:

http_proxy=http://proxy.example.net:8080
https_proxy=http://proxy.example.net:8080

15 * * * * cd /srv/myapp && /srv/myapp/.venv/bin/python jobs/fetch.py

این نمونه در دقیقه 15 هر ساعت اجرا می‌شود. مسیرها به یک پروژه و محیط پایتون موجود اشاره دارند و کلاینت HTTP که اسکریپت به کار می‌برد باید این متغیرهای پراکسی را بخواند. فهرست پراکسی HTTP می‌تواند نقطه پایانی‌ای برای یک کار واکشی عمومی مجاز فراهم کند که به حساب پراکسی نیاز ندارد.

آن ورودی‌های محیطی بر کارهای بعدی در همان crontab اعمال می‌شوند. اگر فقط یک کار باید از مسیر استفاده کند، تخصیص‌های متغیر را روی دستور همان کار بگذارید.

از مفسر و پوشه کاری واقعی پروژه استفاده کنید. یک مقدار پراکسی درست نمی‌تواند نصب دیگری از پایتون را وادار کند وابستگی‌های موردنظر را وارد کند یا فایل پیکربندی را نسبت به پروژه پیدا کند. افزودن‌های گسترده PYTHONPATH و مسیر کتابخانه‌ها زمانی لازم نیست که دستور زمان‌بندی‌شده از قبل محیط درست را انتخاب می‌کند.

مقالات مرتبط