APT و aptitude می‌توانند فایل‌های مخزن را از طریق HTTP دریافت کنند. Squid می‌تواند پاسخی واجد شرایط از HTTP را کش کند؛ لازم نیست کلاینت مرورگر وب باشد.

در استقرار Squid 6 یا 7، وقتی هر انتقال بسته هنوز به مبدأ می‌رسد این ورودی‌ها را بررسی کنید:

  • دانلود از HTTP استفاده می‌کند، یا Squid به شکل دیگری به تبادل HTTP دسترسی دارد. تنها یک تونل HTTPS CONNECT پاسخ بسته را برای کش‌شدن آشکار نمی‌کند.
  • کش فضای ذخیره‌سازی مناسبی دارد. ارسال موفق اثبات نمی‌کند که کش دیسک وجود دارد.
  • آرشیو در حداکثر اندازه شیء پوشه کش مربوطه جا می‌شود. فراداده‌های کوچک و یک .deb بزرگ می‌توانند نتایج متفاوتی داشته باشند.
  • درخواست و پاسخ ذخیره‌سازی و استفاده مجدد را بر اساس سیاست cache-control خود مجاز می‌کنند.

APT گزینه‌های Acquire::http::No-Cache، Max-Age و No-Store را ارائه می‌دهد. No-Store می‌تواند از ذخیره فایل‌های آرشیو درخواستی جلوگیری کند. No-Cache پیش از استفاده مجدد از پاسخ ذخیره‌شده، اعتبارسنجی مجدد می‌خواهد. پیکربندی مؤثر APT و نیز سیاست Squid را بررسی کنید.

همان نشانی کامل را مقایسه کنید و نتیجه کش را در access.log بررسی کنید. میزبان‌های آینه متفاوت، مسیرهای مخزن تغییرکرده یا بسته‌ای که به‌صورت محلی کش شده می‌تواند یعنی دو نصب هرگز شیء شبکه‌ای یکسانی درخواست نمی‌کنند.

آینه مخزن محتوای مخزن را آگاهانه نگه می‌دارد، نه اینکه تنها به استفاده مجدد کش HTTP بر پایه تقاضا تکیه کند.

مقالات مرتبط