در پنجرهٔ تنظیم دستی پراکسی Windows 11، از مدخلی سازگار با HTTP در فهرست پروکسی‌های HTTP یا ارائه‌دهندهٔ خود استفاده کنید. برنامه‌هایی که از تنظیمات پراکسی Windows پیروی می‌کنند می‌توانند از آن استفاده کنند؛ Chrome و Edge معمولاً پیروی می‌کنند، اما نرم‌افزارهای دیگر ممکن است تنظیم مستقل بخواهند.

  1. تنظیمات → شبکه و اینترنت → پراکسی را باز کنید. تنظیم دستی فعلی و مقدارهایش را یادداشت کنید تا بتوانید برگردانید.
  2. در بخش راه‌اندازی دستی پراکسی، گزینهٔ راه‌اندازی کنار استفاده از سرور پراکسی را باز کنید.
  3. پراکسی را فعال و IP و درگاه را جداگانه وارد کنید. برای نمونهٔ مستندات 203.0.113.10:8080، کادر IP برابر 203.0.113.10 و درگاه برابر 8080 است. از مدخل فعال استفاده کنید؛ http:// و درگاه را در کادر IP ننویسید.
  4. ذخیره کنید و در مرورگر موردنظر یک درخواست تازه برای بررسی IP بفرستید. با نتیجهٔ اتصال مستقیم همان مرورگر مقایسه کنید و یک صفحهٔ معمولی HTTPS را هم بررسی کنید.

نقطه‌ای که فقط SOCKS5 را پشتیبانی می‌کند با وارد شدن در اینجا پراکسی HTTP نمی‌شود. اگر مقصدی همچنان مستقیم است، استثناها و افزونه‌های کنترل‌کنندهٔ مرورگر را بررسی کنید. صرف ذخیرهٔ تنظیم، مسیر را اثبات نمی‌کند.

در پایان به همان پنجره برگردید و مقادیر یادداشت‌شده را بازیابی کنید، یا اگر تنظیم دستی قبلاً خاموش بوده آن را خاموش کنید. صفحهٔ آزمایش را دوباره بارگذاری کنید. اگر پراکسی از کار افتاد، ابتدا این تغییر را برگردانید؛ معمولاً بازنشانی Wi-Fi یا پشتهٔ شبکه یا نصب دوبارهٔ مرورگر لازم نیست.

تنظیمات پراکسی HTTP در Windows همهٔ سوکت‌ها را مجبور به عبور از آن نقطه نمی‌کند. فرمان‌های مدیریتی WinHTTP پیکربندی دیگری برای کلاینت را کنترل می‌کنند؛ تغییر آن لایه فقط به دلیل شکست بررسی مرورگر می‌تواند مشکل را مبهم کند.

مقالات مرتبط