تنظیمات پراکسی Windows با WinHTTP فرق دارد
پیش از تغییر netsh مشخص کنید برنامهٔ Windows از WinHTTP استفاده می‌کند یا نه؛ آن را راه‌حل همگانی مرورگر ندانید.
اگر مرورگر کار می‌کند اما برنامهٔ پس‌زمینهٔ Windows نه، ابتدا رابط پراکسی برنامهٔ مشکل‌دار را شناسایی کنید. شاید از WinHTTP، تنظیمات کاربری Windows، تنظیم مخصوص نشست، کشف خودکار یا تنظیمات خودش استفاده کند. سرویس هم ممکن است با کاربر دیگری اجرا شود.
برای تنظیم معمول WinHTTP، از این بررسی فقط‌خواندنی شروع کنید:
netsh winhttp show proxyاین خروجی همهٔ پروفایل‌ها یا اتصال‌های مرورگر را توصیف نمی‌کند. پیش از تغییر، با مستندات یا عیب‌یابی برنامه تأیید کنید این پیش‌فرض WinHTTP را به کار می‌گیرد.
| عمل موردنظر | دامنه |
|---|---|
| تعیین پیش‌فرض WinHTTP | تنظیمات قبلی را ثبت و همهٔ کلاینت‌های مشارکت‌کننده در آن را در نظر بگیرید. |
| وارد کردن تنظیمات Internet ویندوز | همین حالا از آن منبع کپی کنید؛ تغییرات بعدی پیوسته همگام نمی‌شوند. |
| بازگردانی پس از آزمون | پراکسی ثبت‌شده را برگردانید، یا فقط اگر حالت قبلی دسترسی مستقیم بود بازنشانی کنید. |
با مجوز لازم و برنامه‌ای که باید از این پیش‌فرض استفاده کند، تنظیم صریح چنین است:
netsh winhttp set proxy proxy-server="203.0.113.10:8080"نقطهٔ پایانی مستندات را با پراکسی اختصاص‌داده‌شده به برنامه یا گزینه‌ای از فهرست پراکسی‌های HTTP جایگزین کنید، اگر مسیر آن پراکسی عمومی را مجاز می‌داند. برای وارد کردن منبع تنظیمات Internet ویندوز به‌جای آن:
netsh winhttp import proxy source=ieنام قدیمی ie منبع واردسازی را مشخص می‌کند. اگر حالت اولیه دسترسی مستقیم بود، آزمون را این‌گونه برگردانید:
netsh winhttp reset proxyدر غیر این صورت مقادیر قبلی را برگردانید. بازنشانی WinHTTP سیاست افزونه یا پراکسی خود برنامه را حذف نمی‌کند. برای تنظیم معمول Chrome یا Edge از پنجرهٔ پراکسی Windows استفاده کنید، مگر وابستگی خاص WinHTTP را شناسایی کرده باشید؛ هیچ فرمان netsh همهٔ کلاینت‌های شبکه را مجبور به یک مسیر مشترک نمی‌کند.