کانکتور Snowflake برای Python نسخه 5 از فیلدهای پروکسی در سطح اتصال پشتیبانی می‌کند. برای برنامه‌ای که گزینه‌های اتصال معمول خود را جدا نگه می‌دارد:

connection = snowflake.connector.connect(
    **connection_options,
    proxy_host='proxy.example',
    proxy_port=8080,
    use_proxy_env=False,
)

connection_options شامل تنظیمات موجود حساب و احراز هویت Snowflake است، بدون کلیدهای تکراری پروکسی. proxy_user و proxy_password در صورت نیاز یک حساب واسط جداگانه فراهم می‌کنند. برای مسیر مجاز پروکسی عمومی بدون آن حساب، مقادیر نامزد proxy_host و proxy_port را از فهرست پروکسی HTTP بردارید.

به‌طور پیش‌فرض use_proxy_env درست است و کانکتور HTTP_PROXY، HTTPS_PROXY و NO_PROXY را می‌خواند. در نسخه 5، proxy_host یا proxy_port صریح بر این مقادیر محیطی اولویت دارد. تنظیم use_proxy_env=False استفاده از آن‌ها را آگاهانه غیرفعال می‌کند.

رفتار مستند از 3.17.0 اما پیش از نسخه 5 باعث می‌شد مقادیر محیطی بر میزبان و پورت صریح غلبه کنند. نسخه کانکتور را همراه با مقایسه میان استقرارها نگه دارید.

Snowflake همچنین لازم می‌داند که گواهی آن بدون تغییرات رهگیری عبور کند. مسیر از طریق پروکسی شرکتی اجازه جایگزینی گواهی سرویس با گواهی بازرسی دلخواه را نمی‌دهد.

برای دورزدن‌ها، NO_PROXY پسوندهای میزبان یا نشانی‌های IP جداشده با کاما را می‌پذیرد، نه عبارت‌های نویسه عام. هنگام استفاده از آن مسیر، محیط واقعی کارگر Python را پیکربندی کنید، از جمله کارگر Django یا فرایند نوت‌بوک.

مقالات مرتبط