Squid نمی‌تواند شنونده‌اش را bind کند: ابتدا آدرس را بررسی کنید

خطای bind روی میزبان پروکسی رخ می‌دهد، پیش از آنکه کلاینت بتواند از شنوندهٔ موردنظر استفاده کند. تغییر نشانی‌های وب‌سایت یا گذرواژه‌های پروکسی، یک آدرس محلی ناموجود را در دسترس قرار نمی‌دهد.

کل نقطهٔ پایانی ناموفق را بخوانید: آدرس، پورت و خانوادهٔ آدرس. پیامی که [::1] را در بر می‌گیرد به loopback در IPv6 مربوط است. این با ناتوانی در اتصال به بیرون به یک وب‌سایت IPv6 یکسان نیست.

بپرسید کدام فضای نام شبکه مالک آن است

برای پروکسی درون کانتینر، آدرس‌های موجود در محیط شبکهٔ کانتینر را بررسی کنید. پشتیبانی IPv6 و پیکربندی آدرس در آنجا می‌تواند با میزبان متفاوت باشد. انتشار یک پورت کانتینر به‌طور خودکار همهٔ آدرس‌هایی را که یک سرویس می‌کوشد bind کند نمی‌سازد.

مرجع شنوندهٔ Squid توضیح می‌دهد که آدرس صریح یک نقطهٔ پایانی محلی مشخص را bind می‌کند. نام میزبان اگر به آدرسی که در آن محیط نیست resolve شود، منبع سردرگمی دیگری می‌افزاید.

سایر خطاهای bind دلایل متفاوتی دارند. پورت اشغال‌شده نشان‌دهندهٔ شنونده یا نمونهٔ دیگری است. دسترسی ردشده ممکن است به پورتی ممتاز یا خط‌مشی امنیتی میزبان مربوط باشد. آدرس در دسترس نبودن به پیکربندی آدرس اشاره دارد. این مشاهدات را جدا نگه دارید و هر خطای bind را رد دیوار آتش تلقی نکنید.

اگر استقرار به‌طور عمدی فقط IPv4 است، شنوندهٔ صریح IPv4 مناسبی زیر خط‌مشی دسترسی موردنظر انتخاب کنید. اگر IPv6 لازم است، آن محیط را برای پشتیبانی از آن پیکربندی کنید. bind عمومی به آدرس wildcard فقط برای خاموش کردن یک خطا می‌تواند پروکسی را گسترده‌تر از آنچه در نظر بود افشا کند.

در پایان بررسی کنید که سوکت ناموفق شنوندهٔ HTTP رو به کلاینت است یا مؤلفهٔ دیگری از Squid. یک هشدار ثابت نمی‌کند که همهٔ شنونده‌ها شکست خورده‌اند، اما یک سوکت نامرتبط سالم ثابت نمی‌کند نقطهٔ پایانی که کلاینت‌ها نیاز دارند در دسترس است.