Squid kan ikkje binda lyttaren sin: sjekk adressa først
Skil ein bindfeil på Squid-lyttaren frå tilkoplinga til målet, og undersøk tilgjengelegheita til adressefamilien i den faktiske prosessomgjevnaden.
Ein bindfeil oppstår på proxyverten før klienten kan bruka den tiltenkte lyttaren. Å endra URL-ane til nettstaden eller passorda til proxyen gjer ikkje ei ikkje-eksisterande lokal adresse tilgjengeleg.
Les heile det mislukka endepunktet: adresse, port og adressefamilie. Ei melding som inneheld [::1] gjeld IPv6 loopback. Det er ikkje det same som å ikkje kunna kopla til ein IPv6-nettstad utover.
Spør kva nettverksnamnerom som eig henne
For ein proxy i ein behaldar, undersøk adressene som er tilgjengelege i nettverksmiljøet til behaldaren. IPv6-støtte og adressekonfigurasjon der kan avvika frå verten. Å publisera ein behaldarport opprettar ikkje automatisk kvar adresse som ein teneste prøver å binda.
Lyttarreferansen til Squid forklarar at ei eksplisitt adresse bind eit bestemt lokalt endepunkt. Eit vertsnamn kan introdusera ei anna kjelde til forvirring om det blir løyst til ei adresse som manglar i det miljøet.
Andre bindfeil har andre årsaker. Ein oppteken port tyder på ein annan lyttar eller instans. Nekta tilgang kan gjelda ein privilegert port eller sikkerheitspolitikken til verten. Ei utilgjengeleg adresse peikar mot adressekonfigurasjon. Hald desse observasjonane fråskilde i staden for å behandla kvar bindfeil som ei brannmur-avvising.
Viss utrullinga med vilje er berre IPv4, vel ein høveleg eksplisitt IPv4-lyttar under den tiltenkte tilgangspolitikken. Viss IPv6 er kravd, konfigurer det miljøet til å støtta det. Å binda offentleg til ei wildcard-adresse berre for å dempa ein feil kan eksponera proxyen breiare enn tiltenkt.
Til slutt, sjekk om den mislukka sockelen er den klientvendte HTTP-lyttaren eller ein annan Squid-komponent. Éi åtvaring beviser ikkje at alle lyttarar mislukkast, men ein fungerande ikkje-relatert sockel beviser ikkje at endepunktet klientane treng er tilgjengeleg.