ردیابی پروکسی در یک استقرار MAAS
دانلود تصویرها، ترافیک نصبکننده، دسترسی به بستههای مستقرشده و درخواستهای بعدی برنامه را در MAAS از هم تشخیص دهید.
دانلود موفق تصویر بوت MAAS مسیر کنترلکننده را اثبات میکند. اگر ماشین نصبشده بعداً نتواند بستهها را بگیرد، مصرفکننده را در همان مرحله بررسی کنید:
| مرحله | مصرفکنندهای که باید بررسی شود |
|---|---|
| دانلود تصویر/تأمین | سرویس کنترلکننده مسئول |
| راهاندازی یا نصب | محیط موقت وظیفه |
| بستههای نصبشده سیستمعامل | مدیر بسته و پیکربندی تولیدشده |
| دانلود بعدی charm، اسکریپت یا برنامه | کاربری که آن درخواست را میفرستد |
از کنترلهای پشتیبانیشده نسخه MAAS در حال سرویس استفاده کنید. enable_http_proxy مستندشده استفاده از پروکسی داخلی یا مشخصشده برای تأمین و دسترسی به بسته را پوشش میدهد؛ http_proxy یک سرویس بیرونی را مشخص میکند. در حالت peer-proxy، ماشینهای مستقرشده میتوانند از پروکسی داخلی MAAS استفاده کنند که آن سرویس بیرونی را بهعنوان والد خود به کار میگیرد. برای استفاده مجاز از والد بیرونی عمومی، یک نامزد HTTP از فهرست پروکسی HTTP انتخاب کنید؛ در حالت peer-proxy نقطه پایانی محلی MAAS روی گره را بدون تغییر نگه دارید.
بنابراین نقطه پایانی محلی MAAS روی گره لزوماً کهنه نیست. پیش از جایگزینی آن با نشانی بیرونی، والدش را دنبال کنید. راهحلهای قدیمی preseed از نسخههایی که تنظیمات پروکسی را به گرهها نمیرساندند، همه استقرارهای کنونی را توصیف نمیکنند.
در مرحلهای که شکست میخورد، تنظیمات تولیدشده بستهها، دسترسپذیری نقطه پایانی و هویت احراز هویت را با محیط نصبکننده مقایسه کنید. لازم نیست پوشه خانه یا متغیرهای مشترک داشته باشند. روی گره اوبونتو با APT، گزینههای پروکسی خود APT را بررسی کنید. دسترسی به فراداده محلی را از مخازن عمومی جدا نگه دارید؛ فرستادن نشانی تأمین داخلی به والد بیرونی میتواند شکست بخورد در حالی که دانلودهای عمومی کار میکنند.
پوسته یا مرورگر کنترلکننده مصرفکننده دیگری است، و مدیر بسته پیکربندیشده همه محیطهای اجرای بعدی را پیکربندی نمیکند. پس از تغییر مدیریتی، بررسی کنید بار کاری موجود متأثر در واقع چه دریافت کرده است، بهجای آنکه فرض کنید تنظیم را فوراً دوباره بارگذاری کرده است.