برای احراز هویت Negotiate در curl از نام میزبان پروکسی استفاده کنید

از نام پروکسی ارائه‌شده برای استقرار Negotiate استفاده کنید. اتصال TCP به IP آن ثابت نمی‌کند که همان هویت احراز هویت درخواست خواهد شد.

curl --proxy http://proxy.example:3128 --proxy-negotiate --proxy-user : --noproxy '' --connect-timeout 5 --max-time 20 https://example.com/

نام میزبان پروکسی را با نام سرویس تأییدشده جایگزین کنید. این کار Negotiate پروکسی را با چیدمان اعتبارنامهٔ موجود در پلتفرم انتخاب می‌کند؛ نه ورود دامنه‌ای می‌سازد و نه از سرویس احراز هویت در دسترس‌نبودنی بلیت می‌گیرد.

در استقراری که منتظر HTTP/proxy.example است، استفاده از IP یا نام مستعار دیگر می‌تواند هویت سرویس درخواستی را تغییر دهد. برخی محیط‌ها صریحاً نام‌گذاری‌های دیگری را پشتیبانی می‌کنند؛ بنابراین هویت پیکربندی‌شده را حفظ کنید، نه اینکه احراز هویت با IP را همیشه ناممکن بدانید.

باینری واقعی curl و محیط حساب را بررسی کنید. پشتیبانی GSSAPI یا SSPI به پلتفرم و ساخت وابسته است. اگر استقرار به مؤلفهٔ سرویس خاصی نیاز دارد، گزینهٔ نام سرویس پروکسی curl را مطابق پیکربندی ثبت‌شده به کار ببرید؛ حدس‌زدن نام‌ها ممکن است خطا را جابه‌جا کند، نه اینکه حلش کند.

Negotiate خود یک برچسب مذاکرهٔ سازوکار است. وجود آن به‌تنهایی مشخص نمی‌کند کدام سازوکار زیربنایی انتخاب شده است. هرجا این تفاوت مهم است از عیب‌یابی مجاز کلاینت/سرور استفاده کنید و بلیت‌ها و توکن‌ها را از گزارش‌های مشترک بیرون نگه دارید.