کدام شمارنده بایت Squid باید در سهمیه ترافیک استفاده شود؟
پیش از جمع زدن فیلدهای گزارش Squid مشخص کنید که سهمیه پروکسی پاسخ‌ها، درخواست‌ها، بدنه‌های بالادست یا ترافیک پیوند دسترسی را می‌سنجد.
«به هر کاربر ده گیگابایت بدهید» دقیق به نظر می‌رسد تا وقتی دو گزارش با هم اختلاف پیدا کنند. یکی پاسخ‌های ارسال‌شده به کلاینت‌ها را جمع زده بود؛ دیگری بایت‌های گرفته‌شده از بالادست را شمرده بود. هر دو ممکن است فیلد انتخابی خود را درست گزارش کنند.
قالب گزارش Squid شمارنده‌های متمایز دارد:
| فیلد | سنجش مستند |
|---|---|
%<st | کل ترافیک پاسخ ارسال‌شده به کلاینت، پس از تطبیق‌سازی |
%>st | کل اندازه درخواست دریافتی از کلاینت، بدون بایت‌های کدگذاری تکه‌ای |
%<bs | بایت‌های بدنه پیام معادل HTTP دریافتی از گام بعدی، با استثناهای مستند |
ستون بایت در گزارش اصلی Squid از شمارنده پاسخ کلاینت استفاده می‌کند. این وعده نیست که مقدار برابر طول فایل ذخیره‌شده باشد، و سنجش هر بایت اترنت یا IP که ارائه‌دهنده محاسبه می‌کند هم نیست.
برخوردهای حافظه نهان تفاوت را نشان می‌دهند: Squid می‌تواند بدون واکشی تازه از بالادست پاسخ بفرستد. کار پربارگذاری تفاوت دیگری را نشان می‌دهد: با شمردن تنها پاسخ‌ها، جهت درخواست بیرون از بودجه می‌ماند.
برای CONNECT، پروکسی می‌تواند ترافیک عبوری را بدون درک هر فایل یا صفحه رمزنگاری‌شده در تونل حساب کند. اما نمی‌تواند مجموع بایت‌های تونل را به فهرست دقیق اشیای برنامه بارگیری‌شده تبدیل کند.
قرارداد سهمیه را کنار شمارنده بنویسید: جهت، نقطه مشاهده، دوره حسابداری و هویت. سپس نسخه قالب گزارش را همراه گزارش‌ها نگه دارید. اختلاف بر سر معنای یک بایت را نباید با ضرب هر مقدار در یک ضریب تصحیح حدسی «اصلاح» کرد. برای اعمال، مجموع تراکنش‌های تکمیل‌شده ممکن است از مصرف زنده عقب بماند.