چرا 127.0.0.1 یک پروکسی عمومی نیست؟
پیش از استفاده از نشانی کپی‌شده از فهرست پروکسی عمومی، محدوده‌های حلقهٔ برگشت، خصوصی و مشترک را بشناسید.
اگر 127.0.0.1 را به‌عنوان نشانی پروکسی وارد کنید، برنامه به دنبال سرویسی روی دستگاه خودش می‌گردد. به رایانه‌ای که نشانی را منتشر کرده وصل نمی‌شود. پورتی مانند 8080 فقط سرویس را در همان نشانی محلی انتخاب می‌کند.
به همین دلیل راهنمایی که از 127.0.0.1 استفاده می‌کند ممکن است برای نویسنده کار کند و روی رایانهٔ شما شکست بخورد. مثال فرض می‌کند پروکسی محلی از پیش فعال است. کپی نشانی آن سرویس را نصب یا اجرا نمی‌کند.
نشانی‌های دیگری که به زمینهٔ شبکه نیاز دارند
| محدوده | معنا |
|---|---|
| 127.0.0.0/8 | حلقهٔ برگشت به سیستم محلی. |
| 10.0.0.0/8 | نشانی‌های ویژهٔ استفادهٔ خصوصی. |
| 172.16.0.0/12 | نشانی‌های ویژهٔ استفادهٔ خصوصی؛ هر نشانی شروع‌شونده با 172 خصوصی نیست. |
| 192.168.0.0/16 | نشانی‌های ویژهٔ استفادهٔ خصوصی. |
| 100.64.0.0/10 | فضای نشانی مشترک، متمایز از محدوده‌های خصوصی بالا. |
وقتی به شبکهٔ مناسب وصل باشید، نشانی خصوصی می‌تواند پروکسی داخلی معتبری را نشان دهد. این نشانی‌ها یک نقطهٔ پایانی عمومی یکتا و قابل دسترس از همه‌جا را مشخص نمی‌کنند. شبکه‌های بی‌ارتباط می‌توانند همان محدودهٔ خصوصی را دوباره استفاده کنند.
پس IP درست از نظر نحو لزوماً نشانی مناسب پروکسی عمومی نیست. دسترسی عمومی پرسشی جدا از قابل تحلیل بودن متن به‌عنوان IPv4 است. علاوه بر پورت شنونده، پروتکل پروکسی و پاسخ مورد انتظار را بررسی کنید.
با ورودی کپی‌شده چه کنید
ببینید نشانی نمونهٔ تنظیم محلی، سرویس داخلی یا نقطهٔ پایانی عمومی واقعی است. اگر قصد استفاده از پروکسی محلی را داشتید، مطمئن شوید سرویس روی پورت مورد انتظار گوش می‌دهد. اگر فهرست عمومی می‌خواستید، از فهرست پروکسی رایگان ورودی مناسب و پروتکل اعلام‌شده‌اش را انتخاب کنید، نه اینکه پورت نشانی حلقهٔ برگشت را تغییر دهید.